پرسش :
در سمنان مسجدى هست كه در آن اذان را به صورت دسته جمعى )حدود 200 نفر( و به اتّفاق و با صداى بلند مى گويند، در اين رابطه چند سؤال مطرح مى باشد. الف( آيا چنين اذانى در طول تاريخ وجود داشته است؟ ب( آيا در زمان پيامبر)صلى الله عليه وآله( و خلفا، اذان را اين طور مى گفتند؟ اگر چنين بوده، به عنوان وجوب يا مستحب، يا محض تقرّب بوده است؟ ج( آيا چنين اذانى در فقه بلامانع مى باشد؟
پاسخ :
جواب: آنچه از روايات و تاريخ استفاده مى شود اين است كه اذان به صورت انفرادى بوده است، چنانچه همين سنّت رعايت شود و ديگران آهسته به قصد
حكايت آن را تكرار كنند، اقرب به احتياط است.
استفتائات آيت الله العظمي مكارم شيرازي )جلد اول
جواب: آنچه از روايات و تاريخ استفاده مى شود اين است كه اذان به صورت انفرادى بوده است، چنانچه همين سنّت رعايت شود و ديگران آهسته به قصد
حكايت آن را تكرار كنند، اقرب به احتياط است.
استفتائات آيت الله العظمي مكارم شيرازي )جلد اول
.jpg "حکمرانی محله محور در ایران اسلامی")
