پرسش :

تفاوت نماز قضا و روزه قضا را بيان فرماييد

پاسخ :
جواب: قضاى نماز با قضاى روزه تفاوتهايى دارد، كه به برخى از آنها، بطور اختصار اشاره مى شود.
الف( نمازهايى كه زن در حال عادت ماهانه نخوانده قضا ندارد; امّا قضاى روزه ايّام عادت، در ماه مبارك رمضان لازم است.
ب( كسى كه روزه قضا دارد، جايز نيست روزه مستحبّى بگيرد; ولى اگر نماز قضا داشته باشد، مى تواند نماز مستحبّى بخواند.
ج( قضاى نماز را نبايد طورى تأخير انداخت كه بى اعتنايى به آن بشود; ولى اگر تأخير بيندازد كفّاره ندارد; امّا قضاى روزه ماه مبارك رمضان را بايد پيش از رسيدن ماه مبارك رمضان سال بعد انجام دهد و چنانچه به تأخير اندازد بايد هم قضا كند و هم كفّاره مُدّ طعام بدهد.
د( در نماز قضا بايد از اوّل نماز نيّت داشته باشد; لكن اين امر در روزه قضا لازم نيست، بنابراين در روزى كه هيچ قصد روزه نداشته و مفطرى بجا نياورده; مى تواند قبل از ظهر قصد روزه قضا بنمايد.
هـ( كسى كه به خاطر مريض بودن نتواند در ماه رمضان روزه بگيرد و بعد از آن
هم به خاطر مريضى تا ماه رمضان بعد نتواند روزه را قضا كند، روزه از او ساقط است و بايد كفّاره مدّ طعام بدهد; امّا قضاى نماز در هر صورت لازم است )ايستاده، نشسته، با وضو، با تيمّم(; اگرچه سالها گذشته باشد.
و( كسى كه در شب ماه رمضان تفحّص كند و معتقد شود كه صبح نشده و مشغول خوردن سحرى شود، اگر بعداً معلوم شود كه همان وقت صبح بوده و اشتباه كرده، روزه او صحيح است و قضا ندارد; امّا اگر پيش از وقت به گمان اين كه صبح شده شروع به نماز كند و در بين نماز وقت داخل نشود، بايد نماز را از سر بگيرد.
ز( كسى كه به قهر و غلبه چيزى در حلق او كنند و به خورد او دهند، روزه ماه مبارك رمضان او صحيح است; امّا اگر نماز كسى را باطل كنند بايد از سر بگيرد.
ح( اگر روزه قضاى ماه مبارك رمضان را بعد از ظهر بشكند كفّاره دارد; ولى شكستن نماز كفّاره ندارد; هرچند مرتكب گناه شده است )بنابراحتياط(.
استفتائات آيت الله العظمي مكارم شيرازي )جلد اول