در رساله حضرتعالى آمده است: »كسى كه يك ركعت عقب است وقتى امام تشهّد مى خواند، احتياط آن است كه زانوها را از زمين بلند كند و دست و سينه پاها را بر زمين بگذارد و همراه او تشهّد يا ذكر بخواند و اگر تشهّد آخر است، صبر كند تا امام سلام بگويد، بعد برخيزد«، الف( آيا خواندن تشهّد يا ذكر، واجب است و اگر واجب است، بايد به چه نيّتى باشد؟ ب( در تشهّد، نشستن به حالت تجافى و صبر كردن تا اتمام سلام، واجب است؟ ج( اگر سلام را در حالت تجافى بعد از تشهّد عمداً و به قصد همراهى )البتّه بدون آگاهى( گفت، چه وظيفه اى در قبال آن نمازها دارد؟