پرسش :

مدّت شش ماه است كه مرد چهل ساله بى سوادى كه داراى همسر و هفت فرزند مى باشد را به عنوان خادم به مسجدى آورده اند; اكنون معلوم شده كه نماز بلد نيست و براى يادگرفتن و انجام آن رغبتى نشان نمى دهد، و هيأت امنا قصد اخراج او را دارند; ولى از آن جا كه با اخراج او و قطع درآمدش، قطعاً اهل و عيال و فرزندانش دچار مضيقه شديد مالى خواهند شد، و در اجتماع سرگردان مى شوند، و به گدايى خواهند افتاد، آيا به علّت بى نمازى و بى مبالاتيهاى دينى، او را اخراج كنيم؟ يا به خاطر اطفال صغار كه ممكن است در آينده افرادى نمازخوان و متديّن شوند او را نگهداريم؟

پاسخ :
جواب: بهتر اين است كه او را از طرق مختلف، چه از طريق نصيحت و يا تهديد به اخراج، تدريجاً وادار به انجام فرايض دينى كنيد; حتّى به او قول بدهيد كه اگر در اين قسمت جدّى شود، مثلاً مبلغى بر حقوقش بيفزاييد و از نتيجه اين كار مأيوس نباشيد.
استفتائات آيت الله العظمي مكارم شيرازي )جلد اول