پرسش :

آیا بدون مراجعه به سنت و بدون توجه به شان نزول آیه ها و تنها با استفاده از قرآن می توانیم به نیاز انسان ها به امامان و همچنین اثبات این که امامان از طرف خدا انتخاب شده اند پی برد؟

پاسخ :
سوال شما مشتمل بر چهار پرسش اساسی است که باید هریک جداگانه مورد بحث قرار گیرند اما به طور اجمال باید گفت که:
1. قرآن به عنوان اولين منبع شناسايى دين مطرح است. بعد از قرآن نوبت به سنت مى رسد كه در واقع مفسر قرآن است. در واقع معصومان (ع) مفسران واقعى قرآن هستند و به اشارۀ حديث ثقلين، قرآن و سنت مكمل يكديگرند.
2. شناخت اسباب نزول نقش اساسى در فهم و پى بردن به معانى بسيارى از آيات ايفا می ‌كند و این از ویژگی های سیرۀ عقلاء در محاورات آنان است که معنا و مقصود هر کلامی را با توجه به فضایی که کلام در آن صادر شده به دست می آورند.
3. در بارۀ ضرورت وجود امام در جامعه باید گفت: همان طوری که وجود و بعثت انبیا برای رشد و تکامل بشر لازم و ضروری است، وجود امام نیز برای حفظ دین و ادامۀ برنامه پیامبران ضرورت دارد. آیۀ: "و لکل قوم هاد"، "کونوا مع الصادقین"، "اولوا الامر" و آیۀ ابلاغ از جمله آیاتی هستند که از آنها نیاز جامعۀ بشری به امام استفاده می شود.
4. امامت عهد و مقامی است که تنها از جانب خداوند به امام داده خواهد شد و تنها او است که امام را نصب و تعیین می نماید. گرچه در قرآن مجید آیات فراوانی داریم که به بیان و اثبات امامت حضرت علی (ع) و دیگر ائمۀ طاهرین دلالت دارد، - البته دلالت این آیات با توجه به احادیث بسیار زیاد (متواتر) است که از رسول گرامی اسلام در شأن نزول این آیات وارد شده است -، اما آیات دیگری نیز داریم که بدون توجه به شأن نزول و تنها با تحلیل خود آیه می توان به اثبات امامت امامان معصوم پرداخت، همانند آیۀ 124 سورۀ بقره و آیاتی که در بالا بدان ها اشاره شد.
در این آیه بیان شده است که اولاّ: امامت يك نوع عهد و پيمان الاهى است و بديهى است چنين كسى را بايد خداوند تعيين كند كه او طرف پيمان است.
ثانياً: افرادى كه رنگ ستم به خود گرفته‏اند و در زندگى آنها نقطه تاريكى از ظلم- اعم از ظلم به خويشتن يا ظلم به ديگران - و حتى يك لحظه بت پرستى وجود داشته باشد، قابليت امامت را ندارند و به اصطلاح امام بايد در تمام عمر خود معصوم باشد.

منبع: http://farsi.islamquest.net