پرسش :
چرا خداوند در قرآن کریم در کنار رحمتش و معرفی خود به عنوان "ارحم الراحمین" سفارش به مجازات تا سر حد اعدام (قصاص، قطع دست و یا خشونت زیاد) نموده است؟
پاسخ :
با توجه به آیات و روایات در می یابیم که خداوند همان طور که دارای صفت رحمانیت و رحیمیت است، همچنین دارای صفت غضب و سخط نیز می باشد؛ یعنی او هم غافرالذنب است، هم شديد العقاب، هم أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ است و هم أَشَدُّ الْمُعَاقِبِينَ.
در قرآن غالباً هر جا سخن از تهديد و عذاب به میان آمده به دنبال آن از رحمت و مغفرت نیز سخن گفته شده است و شايد سرّش اين باشد كه چون يكى از فضائل بسيار نيك انسانى اين است كه هميشه بين بیم و امید باشد و براى اعتدال حالش كه نه مغرور گردد به آيات رحمت و نه مأيوس گردد از رحمت الاهى. پس خداوند فقط ارحم الراحمین نیست، تا اشکال شود که چرا سفارش به مجازات تا سر حد اعدام (قصاص، قطع دست و یا خشونت زیاد) نموده و این با وصفش به این صفت منافات دارد.
طبعاً کسی که مورد قصاص قرار می گیرد و یا حدی بر او جاری می شود و ... حتماً جرم سنگینی را مرتکب شده است و حقی را پایمال نموده است که در حقیقت این عمل آفتی است که باعث فساد اجتماع و جامعه می شود و برای حفظ جامعه باید با این آفت ها مبارزه کرد. رحمت الاهی ایجاب می کند که در وهلۀ اول، جامعه را از سقوط انحطاط و انحراف حفظ نماید.
رحمت الاهی ایجاب می کند که با تشریع قوانین، موجب تقلیل جرایم شود. ازاین رو بر این باوریم که قصاص و حدود و امثال اینها نه تنها با "ارحم الراحمین" بودن خداوند مخالف نیستند، بلکه مقتضای ارحم الراحمین بودن تشریع قوانین این چنینی است.
منبع: http://farsi.islamquest.net
با توجه به آیات و روایات در می یابیم که خداوند همان طور که دارای صفت رحمانیت و رحیمیت است، همچنین دارای صفت غضب و سخط نیز می باشد؛ یعنی او هم غافرالذنب است، هم شديد العقاب، هم أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ است و هم أَشَدُّ الْمُعَاقِبِينَ.
در قرآن غالباً هر جا سخن از تهديد و عذاب به میان آمده به دنبال آن از رحمت و مغفرت نیز سخن گفته شده است و شايد سرّش اين باشد كه چون يكى از فضائل بسيار نيك انسانى اين است كه هميشه بين بیم و امید باشد و براى اعتدال حالش كه نه مغرور گردد به آيات رحمت و نه مأيوس گردد از رحمت الاهى. پس خداوند فقط ارحم الراحمین نیست، تا اشکال شود که چرا سفارش به مجازات تا سر حد اعدام (قصاص، قطع دست و یا خشونت زیاد) نموده و این با وصفش به این صفت منافات دارد.
طبعاً کسی که مورد قصاص قرار می گیرد و یا حدی بر او جاری می شود و ... حتماً جرم سنگینی را مرتکب شده است و حقی را پایمال نموده است که در حقیقت این عمل آفتی است که باعث فساد اجتماع و جامعه می شود و برای حفظ جامعه باید با این آفت ها مبارزه کرد. رحمت الاهی ایجاب می کند که در وهلۀ اول، جامعه را از سقوط انحطاط و انحراف حفظ نماید.
رحمت الاهی ایجاب می کند که با تشریع قوانین، موجب تقلیل جرایم شود. ازاین رو بر این باوریم که قصاص و حدود و امثال اینها نه تنها با "ارحم الراحمین" بودن خداوند مخالف نیستند، بلکه مقتضای ارحم الراحمین بودن تشریع قوانین این چنینی است.
منبع: http://farsi.islamquest.net