پرسش :

در سورۀ حجر آیۀ 9 خداوند فرموده است که ما از قرآن محافظت می کنیم. در حالی که مولانا فرمان علی در تعابیرش از قرآن سه ابهام وارد نموده است که قرآن حاوی ابهاماتی بوده و تغییر نموده است. و آنها بدین شرح اند: الف: در سورۀ هود آیۀ 73 گفته است که این آیه به نظر می آید در خصوص این مورد نیست و به طور غیر ضروری اضافه شده است. ب: در سورۀ حجر آیۀ 41 آورده است که تفسیر علی در این آیه بجای آل ذکر شده است. ج: در سورۀ الاحزاب آیۀ 33 می گوید این آیه نیز در خصوص این مورد ذکر نشده و به صورت غیر ضروری اضافه شده است. لطفا بفرمایید آیا خداوند به عهد خود (مبنی بر محافظت از قرآن) وفادار نبوده است؟ (ضمنا در نظر داشته باشید که این نکتۀ مهمی است که سنی ها در برابر شیعه ها اقامه می کنند).

پاسخ :
ابتدا باید به این نکته توجه داشته باشید که نباید هر ایده و نظریه­ای را که در کتابی خوانده­اید، منتسب به تفکر کل شیعه نمایید. پرسش شما که برگرفته از کتاب مؤلفی نه چندان معروف می­باشد و به صورت پراکنده و مبهم نیز مطرح شده، متأسفانه به همین شیوه می­باشد، اما به طور مختصر و خلاصه بدانید که هم گروهی از اهل سنت و هم تعداد اندکی از شیعیان وجود داشته­اند که معتقد به جابجایی یا حذف برخی آیات قرآن بوده­اند، اما این نظریه توسط بیشتر اندیشمندان از هر دو مکتب رد شده و به همین دلیل، نباید این مسئله به موضوعی برای تفرقه بین مسلمانان تبدیل شود و اگر یک دانشمند شیعه یا سنی، مطلبی را ابراز نماید، نمی­توان آنرا عقیدۀ تمام پیروان آن مکتب ارزیابی نمود. و نگهداری و حفاظت از ذکر؛ که در سورۀ حجر مطرح شده است[1]؛ را برخی مفسرین، به حفاظت از قرآن تفسیر نموده و برخی دیگر، آنرا به حفاظت از شخص پیامبر(ص) تأویل نموده­اند[2]. آیات دهم و یازدهم سورۀ طلاق، می­تواند نظریه دوم را تأیید نماید[3]. اما حفاظت از ذکر؛ با هر تفسیری که باشد؛ بدان معناست که پیام الاهی پیامبر(ص) تا ابد، جاوید مانده و امکان ریشه­کن شدن آن وجود ندارد و به همین دلیل هم مشاهده می­نماییم که با وجود تمام تلاش های دشمنان اسلام، روز به روز بر دامنۀ پیروان این دین افزوده می­شود. این نکته را هم از یاد نبرید که حتی اندک معتقدان به تحریف از فریقین نیز، معتقدند که همین قرآنی که اکنون در دسترس تمام مسلمانان است، برای سعادت بشریت کافی بوده و نباید به بهانه­های مختلف، آنرا مهجور و مطرود قرار داد.
پی نوشتها:
[1] - انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون.
[2] - قرطبی، احمد بن محمد، الجامع لاحکام القرآن، ج 11، ص 6، انتشارات ناصر خسرو، تهران، 1364 ه ش.
[3] - (...قد انزل الله الیکم ذکرا. رسولا یتلوا ...) همانگونه که ملاحظه می­فرمایید، ذکر در این آیه به پیامبر(ص) تفسیر شده است.
منبع: http://farsi.islamquest.net