پرسش :
چرا اسلام حجاب را در جاهاي به خصوصي محدود كرده دوستم مي گفت فرق مو و صورت چيست وي اشاره مي كرد كه اگر قضيهء تحريك باشد لب و دهن و چشم و ابرو كه بيشتر از مو مردها را تحريك مي كند پس چرا دستور به پوشانيدن صورت نيز نيست.
پاسخ :
لازم است براي پاسخ شما به مطالب زير توجه فرمائيد:
1- آن چه مسلم است اين كه حجاب زن و يا به تعبير صحيح تر پوشش آن با هدف حفظ پيوند خانوادگي و استحكام روابط زن و شوهر، استواري اجتماع و اخلاق عمومي و مهمتر از همه ارزش و حرمت نهادن به شخصيت زن، مورد تاكيد اسلام قرار گرفته است.
2- اين حجاب كه در واقع مصونيت و سلامت است نه محدوديت (تعبير زيباي شهيد مطهري) با همه اهميتي كه از نظر ديني دارد ولي در عين حال نبايد به گونه اي باشد كه سبب گرفتاري و يا مانع فعاليت صحيح زن شود. علت واجب نبودن پوشش دست و صورت (وجه و كفين) به خاطر جلوگيري از بروز سختي و دشواري براي زن بوده است.(ر.ك: مسئله حجاب، شهيد مطهري، ص209)
3- اين كه در سوال آمده كه چشم و صورت و ... بيش از موي سر محرك است، اما چرا در يكي (موي سر) پوشش واجب است و در ديگري (دست و صورت) واجب نيست، پاسخ آن است كه اولا زحمت و سختي كه پوشش صورت و دست براي زن ايجاد مي كند، در پوشش موي سر نيست ثانيا صورت و دست زن در حالي كه ساده و عادي و طبيعي بوده و با هيچ آرايشي همراه نباشد معمولا جلب توجه نمي كند و تنها در اين صورت است كه شرع مقدس پوشش آن را واجب نكرده است. اما اگر زني بخواهد با دست و صورت آرايش شده در محيطي عمومي ظاهر شود، حتما بايد صورت خود را بپوشاند.
در پايان اين مطلب را يادآور مي شويم كه واجب نبودن پوشش قرص صورت و دست (از مچ تا سر انگشتان) بدين معنا نيست كه زن مي تواند صورت خود را به ديگران بنماياند و يا مرد غير محرم مجاز به نگاه آن باشد. از اين رو همانگونه كه در توضيح المسائل مراجع تقليد آمده است، نگاه كردن زن و مرد نامحرم به صورت يكديگر با قصد لذت حرام و گناه است ولي نگاه معمولي و بدون دقت مانعي ندارد. (ر.ك: رساله مرجع تقليد خود، بحث نگاه كردن)
خلاصه اينكه اصل دستور پوشش به عنوان يك راهكار مصونيت بخشي و نه محدوديت زائي، نبايد به گونه اي طرح شود كه به انزواي زنان و ركود فعاليت اجتماعي آنان منجر گردد. پوشش به عنوان مانعي در برابر زياده طلبي ها و ابتذال اخلاقي قرار داده است و اين مصونيت بخشي گرچه طبيعتا محدوديت زاست اما بايد تا آنچا كه ممكن است اين دو هدف را (مصونيت بخشي و حضور زنان در عرصه فعاليت هاي اجتماعي) با هم جمع كرد. از اين رو مواضعي از بدن به عنوان قاعده اوليه از حكم پوشش استثنا شده است گرچه در صورتي كه در همين مواضع نيز اگر خوف ريبه باشد و يا به قصد تحريك كنندگي آرايش شود و ... مشمول حكم پوشش است.
www.eporsesh.com
لازم است براي پاسخ شما به مطالب زير توجه فرمائيد:
1- آن چه مسلم است اين كه حجاب زن و يا به تعبير صحيح تر پوشش آن با هدف حفظ پيوند خانوادگي و استحكام روابط زن و شوهر، استواري اجتماع و اخلاق عمومي و مهمتر از همه ارزش و حرمت نهادن به شخصيت زن، مورد تاكيد اسلام قرار گرفته است.
2- اين حجاب كه در واقع مصونيت و سلامت است نه محدوديت (تعبير زيباي شهيد مطهري) با همه اهميتي كه از نظر ديني دارد ولي در عين حال نبايد به گونه اي باشد كه سبب گرفتاري و يا مانع فعاليت صحيح زن شود. علت واجب نبودن پوشش دست و صورت (وجه و كفين) به خاطر جلوگيري از بروز سختي و دشواري براي زن بوده است.(ر.ك: مسئله حجاب، شهيد مطهري، ص209)
3- اين كه در سوال آمده كه چشم و صورت و ... بيش از موي سر محرك است، اما چرا در يكي (موي سر) پوشش واجب است و در ديگري (دست و صورت) واجب نيست، پاسخ آن است كه اولا زحمت و سختي كه پوشش صورت و دست براي زن ايجاد مي كند، در پوشش موي سر نيست ثانيا صورت و دست زن در حالي كه ساده و عادي و طبيعي بوده و با هيچ آرايشي همراه نباشد معمولا جلب توجه نمي كند و تنها در اين صورت است كه شرع مقدس پوشش آن را واجب نكرده است. اما اگر زني بخواهد با دست و صورت آرايش شده در محيطي عمومي ظاهر شود، حتما بايد صورت خود را بپوشاند.
در پايان اين مطلب را يادآور مي شويم كه واجب نبودن پوشش قرص صورت و دست (از مچ تا سر انگشتان) بدين معنا نيست كه زن مي تواند صورت خود را به ديگران بنماياند و يا مرد غير محرم مجاز به نگاه آن باشد. از اين رو همانگونه كه در توضيح المسائل مراجع تقليد آمده است، نگاه كردن زن و مرد نامحرم به صورت يكديگر با قصد لذت حرام و گناه است ولي نگاه معمولي و بدون دقت مانعي ندارد. (ر.ك: رساله مرجع تقليد خود، بحث نگاه كردن)
خلاصه اينكه اصل دستور پوشش به عنوان يك راهكار مصونيت بخشي و نه محدوديت زائي، نبايد به گونه اي طرح شود كه به انزواي زنان و ركود فعاليت اجتماعي آنان منجر گردد. پوشش به عنوان مانعي در برابر زياده طلبي ها و ابتذال اخلاقي قرار داده است و اين مصونيت بخشي گرچه طبيعتا محدوديت زاست اما بايد تا آنچا كه ممكن است اين دو هدف را (مصونيت بخشي و حضور زنان در عرصه فعاليت هاي اجتماعي) با هم جمع كرد. از اين رو مواضعي از بدن به عنوان قاعده اوليه از حكم پوشش استثنا شده است گرچه در صورتي كه در همين مواضع نيز اگر خوف ريبه باشد و يا به قصد تحريك كنندگي آرايش شود و ... مشمول حكم پوشش است.
www.eporsesh.com
