پرسش :
دانش آموختن براي خدا و براي غير خدا چه آثار و پیامدهایی دارد؟
پاسخ :
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم :
مَن طَلَبَ العِلمَ للّهِ لَم يُصِبْ مِنهُ بابا إلاّ ازدادَ بهِ في نَفسِهِ ذُلاًّ ، وفي النّاسِ تَواضُعا ، وللّهِ خَوفا ، وفي الدِّينِ اجتِهادا ، وذلكَ الّذي يَنتَفِعُ بِالعِلمِ فَليَتَعَلَّمْهُ ، ومَن طَلَبَ العِلمَ لِلدّنيا والمَنزِلَةِ عِندَ النّاسِ والحَظوَةِ عِندَ السُّلطانِ لَم يُصِبْ مِنهُ بابا إلاّ ازدادَ في نَفسِهِ عَظَمَةً ، وعَلى النّاسِ استِطالَةً ، وبِاللّه اغتِرارا ، ومِنَ الدِّينِ جَفاءً ، فذلكَ الّذي لا يَنتَفِعُ بِالعِلمِ ، فَلْيَكُفَّ وَلُيمسِكْ عَنِ الحُجَّةِ عَلى نَفسِهِ ، والنَّدامَةِ والخِزيِ يَومَ القِيامَةِ ؛
هر كه دانش را براى خدا بياموزد ، به هيچ بابى از آن نرسد مگر اين كه بيش از پيش ، خود را حقيرتر بيند ، با مردم افتادهتر شود ، ترسش از خدا بيشتر گردد و در دين كوشاتر شود . چنين كسى از علم بهرهمند مىشود . پس ، بايد آن را بياموزد . امّا كسى كه دانش را براى دنيا و منزلت يافتن نزد مردم و موقعيت يافتن نزد سلطان و حاكم فرا گيرد ، به هيچ بابى از آن نرسد مگر اين كه خود بزرگ بينتر شود و بر مردم بيشتر بزرگى فروشد و از خدا بيشتر غافل شود و از دين بيشتر فاصله گيرد . چنين كسى از دانش سود نمىبرد ؛ بنابراين ، بايد (از تحصيل دانش) خوددارى ورزد و عليه خود حجّت و پشيمانى و رسوايى در روز قيامت فراهم نياورد .
روضه الواعظين : 16 منتخب ميزان الحكمة : 400
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم :
مَن طَلَبَ العِلمَ للّهِ لَم يُصِبْ مِنهُ بابا إلاّ ازدادَ بهِ في نَفسِهِ ذُلاًّ ، وفي النّاسِ تَواضُعا ، وللّهِ خَوفا ، وفي الدِّينِ اجتِهادا ، وذلكَ الّذي يَنتَفِعُ بِالعِلمِ فَليَتَعَلَّمْهُ ، ومَن طَلَبَ العِلمَ لِلدّنيا والمَنزِلَةِ عِندَ النّاسِ والحَظوَةِ عِندَ السُّلطانِ لَم يُصِبْ مِنهُ بابا إلاّ ازدادَ في نَفسِهِ عَظَمَةً ، وعَلى النّاسِ استِطالَةً ، وبِاللّه اغتِرارا ، ومِنَ الدِّينِ جَفاءً ، فذلكَ الّذي لا يَنتَفِعُ بِالعِلمِ ، فَلْيَكُفَّ وَلُيمسِكْ عَنِ الحُجَّةِ عَلى نَفسِهِ ، والنَّدامَةِ والخِزيِ يَومَ القِيامَةِ ؛
هر كه دانش را براى خدا بياموزد ، به هيچ بابى از آن نرسد مگر اين كه بيش از پيش ، خود را حقيرتر بيند ، با مردم افتادهتر شود ، ترسش از خدا بيشتر گردد و در دين كوشاتر شود . چنين كسى از علم بهرهمند مىشود . پس ، بايد آن را بياموزد . امّا كسى كه دانش را براى دنيا و منزلت يافتن نزد مردم و موقعيت يافتن نزد سلطان و حاكم فرا گيرد ، به هيچ بابى از آن نرسد مگر اين كه خود بزرگ بينتر شود و بر مردم بيشتر بزرگى فروشد و از خدا بيشتر غافل شود و از دين بيشتر فاصله گيرد . چنين كسى از دانش سود نمىبرد ؛ بنابراين ، بايد (از تحصيل دانش) خوددارى ورزد و عليه خود حجّت و پشيمانى و رسوايى در روز قيامت فراهم نياورد .
روضه الواعظين : 16 منتخب ميزان الحكمة : 400
