پرسش :

پسر پيش دبستاني‏ام با چاقو ديگران را تهديد مي‏کند. با او چگونه برخورد کنم؟

پاسخ :
اين رفتار، ريشه‏هايي دارد:
1. تثبيت و تقويت رفتار در کودکي: اين احتمال وجود دارد که در 2 يا 3 سالگي، چاقويي را برداشته و به سوي شما حمله کرده است و شما با اظهار خوشحالي و خنده، اين رفتار را در او تثبيت کرده‏ايد. به پدران و مادران عزيز توصيه مي‏کنم در اين گونه موقعيت‏ها، مغلوب احساسات خود نشوند و فرزند خود را با نرمي و عطوفت، از عمل ناپسند باز دارند.
2. جلب توجه: با توجه به نياز فطري کودک به توجه، احتمال مي‏دهم با اين کار مي‏خواهد خود را نشان دهد و توجه شما و ديگران را به خود جلب کند. در چنين موقعيتي به او بي‏توجهي کنيد. مطمئن باشيد چاقو را در قلب شما فرو نخواهد کرد و به شما يا ديگران صدمه نمي‏زند )البته اگر مشکلي در سيستم عصبي و مغزي نداشته باشد(. اگر احتمال خطر، جدي است، به شکل فيزيکي و بدون سخن، چاقو را از او بگيريد.
3. فيلم‏هاي خشن: در موارد بسياري، کودکان از فيلم‏هاي خشن تقليد مي‏کنند؛ پس زمينه‏ي ديدن اين گونه فيلم‏ها را از بين ببريد.
4. احساس ناتواني و جبران: گاهي براي اثبات قدرت و پوشاندن ناتواني‏ها، چنين رفتاري را نشان مي‏دهد. او را سرزنش نکنيد و القائات منفي بي‏ارزشي، ناتواني، بي‏عرضگي و... را از بين ببريد.
چند توصيه
أ. چاقوها را از دسترس او دور کنيد.
ب. در موقعيت‏هاي مناسب و عاطفي )ر. ک: ص 41(، زشتي اين رفتار را به او گوشزد کنيد.
ج. از طريق داستان، او را با پيامدهاي اين عمل آشنا سازيد.
د. در صورت قطع رفتار، از تشويق و تحسين او غافل نشويد. نگوييد از اين که چاقو را کنار گذاشتي متشکرم؛ بلکه بگوييد: خوشحالم که خواسته‏ات را آرام مي‏گويي.
ه. در صورت استمرار اين رفتار، با قاطعيت، او را تهديد کنيد.
و. محروميت از ديدار همسالان، ساز و کار باز دارنده‏ي خوبي است.
منبع: کتاب نسیم مهر(1)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)