پرسش :
درخت طوبي چگونه درختي است؟
پاسخ :
« طوبي » مؤنث « اطيب » يعني پاکيزه تر و حلالتر. طوبي صفت درختي است از درختان بهشتي که به لحاظ عظمت و داشتن ويژگيهاي منحصر به فرد از درختان مشهور بهشتي است. و عظمتش تمام بهشت و بهشتيان را فرا گرفته و خانه و غرفه اي نيست که شاخه اي از اين درخت در آن نرفته باشد و اين درخت محصول کار مشترک تمام مؤمنين است، مؤمنين که جوهره اصلي اعمالشان ولايت خداوند و رسول خدا (ص) و ائمه (ع) است. همانطور که رسول اکرم (ص) مي فرمايند : همانا در بهشت درختي است که « طوبي » نام دارد. در بهشت هيچ خانه اي نيست که شاخه اي از شاخه هاي اين درخت در آن نباشد. ميوه اش، شيرين تر از عسل و نرمتر از کره است. ريشه اين درخت در خانه من است و فرع آن در خانه علي ابن ابيطالب است (1). « اِنّ في الجنّه لشجره يقال لها طوبي، ما في الجنّه دار الاّ فيها عضن من اعضانها، احلي من الشهيد، و الين من الزبّد. اصلها في داري و فرعها في دار عليّ بن ابيطالب (ع) » و همچنين پيامبر در روايتي ديگر از خصوصيات اين درخت مي فرمايند : « طوبي درختي است در بهشت که خداوند آن را با دست رحمت خود غرس نموده و از روح خود به آن دميده است، از اين درخت زينتها و ميوه هاي خوشگوار مي رويد که بر دهان اهل بهشت بسيار نزديک و در دسترس است و شاخه هايش از پشت ديوارهاي بهشت پيداست »(2).
پي نوشت:
1- بحار الأنوار، ج 8، باب الجنه و لعنيمها، ص 151، ح 90.
2- بحار الأنوار، ج 8، باب الجنّه و لعنيمها، ص 174، ح 90.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم
« طوبي » مؤنث « اطيب » يعني پاکيزه تر و حلالتر. طوبي صفت درختي است از درختان بهشتي که به لحاظ عظمت و داشتن ويژگيهاي منحصر به فرد از درختان مشهور بهشتي است. و عظمتش تمام بهشت و بهشتيان را فرا گرفته و خانه و غرفه اي نيست که شاخه اي از اين درخت در آن نرفته باشد و اين درخت محصول کار مشترک تمام مؤمنين است، مؤمنين که جوهره اصلي اعمالشان ولايت خداوند و رسول خدا (ص) و ائمه (ع) است. همانطور که رسول اکرم (ص) مي فرمايند : همانا در بهشت درختي است که « طوبي » نام دارد. در بهشت هيچ خانه اي نيست که شاخه اي از شاخه هاي اين درخت در آن نباشد. ميوه اش، شيرين تر از عسل و نرمتر از کره است. ريشه اين درخت در خانه من است و فرع آن در خانه علي ابن ابيطالب است (1). « اِنّ في الجنّه لشجره يقال لها طوبي، ما في الجنّه دار الاّ فيها عضن من اعضانها، احلي من الشهيد، و الين من الزبّد. اصلها في داري و فرعها في دار عليّ بن ابيطالب (ع) » و همچنين پيامبر در روايتي ديگر از خصوصيات اين درخت مي فرمايند : « طوبي درختي است در بهشت که خداوند آن را با دست رحمت خود غرس نموده و از روح خود به آن دميده است، از اين درخت زينتها و ميوه هاي خوشگوار مي رويد که بر دهان اهل بهشت بسيار نزديک و در دسترس است و شاخه هايش از پشت ديوارهاي بهشت پيداست »(2).
پي نوشت:
1- بحار الأنوار، ج 8، باب الجنه و لعنيمها، ص 151، ح 90.
2- بحار الأنوار، ج 8، باب الجنّه و لعنيمها، ص 174، ح 90.
منبع: تصویر بهشت و بهشتیان در قرآن کریم، فاطمه کريمي، انتشارات جامعه القرآن الکریم