پرسش :

برابر تبصره ماده 46 قانون كار، مأموريت به موردي اطلاق مي شود كه كارگر براي انجام كار حداقل 50 كيلومتر از محل كارگاه اصلي دور شود و يا ناگزير باشد حداقل يك شب در محل مأموريت توقف نمايد. منظور از « محل كارگاه اصلي» مذكور در تبصره فوق؟

پاسخ :
بر اساس ماده 46 قانون كار ملاك تشخيص حالت مأموريت دور شدن كارگر از «محل كارگاه اصلي» بوده و اين محل بنظر محدوده جغرافيايي است كه كارگر انجام وظايف و مسئوليتهاي شغلي خود را حسب قرارداد كار و يا حسب اقتضاء شغل بطور معمول در آن انجام مي دهد اين محدوده براي كارگري كه مثلاً به عنوان حسابدار در ساختمان مركزي يك شركت اشتغال بكار دارد همان ساختمان و براي مأمور خريدي كه كار خود را در محدوده يك شهر خاص انجام مي دهد همان شهر و براي راننده اي كه بطور مثال امر اياب ذهاب كاركنان را در فاصله دو شهر انجام مي دهد فاصله دو شهر خواهد بود و به اين ترتيب «كارگاه اصلي» در رابطه با كارگر مورد نظر است كه معني پيدا مي كند . ضمناً محدوده هر شهر طبق ضوابط مربوط تعيين مي گردد .
منبع:www.icm.ir