پرسش :

قرآن درآيه 48 سوره بقره مي فرمايد: كه در روز قيامت , شفاعت هيچكس براي هيچكس اثري ندارد, پس چطور پيامبر اسلام «صلي الله عليه و آله » در روز قيامت بعضي انسانها را شفاعت مي كنند ؟

پاسخ :
هنگاميكه فردي در زمينه اي كه برايش منفعت دارد يا رفع ضرر برايش اهميت دارد و بسيار مهم و حياتي است و خودش به تنهائي از عهده آن بر نمي آيد , به شخصي متوسل ميشود كه توانائي لازم را دارد و مي تواند به نفع نا توان كارها را پيش ببرد ؛ اين توضيح معناي كلمه شفاعت ( از ريشه ش ف ع ) است .
آيه 48 سوره بقره مسئله شفاعت را منتفي نكرده بلكه؛ منظور در اين آيه نفي استقلال افراد در امر شفاعت است ؛ يعني: نفي هر توانائي در برابر خدا كه اين همان مفهوم اولين شعار اسلامي است{ لاموثر في الوجود الاالله} آيات بسياري در قرآن به حقيقت شفاعت و وجود شافعين دلالت دارد . آيا ت زير همه نشانگراين حقيقتند :
سوره مباركه سجده , آيه 4
سوره مباركه انعام , آيه 51
سوره مباركه بقره , آيه 255
سوره مباركه يونس , آيه 3
سوره مباركه انبياء , آيه 28
سوره مباركه سباء, آيه 23
سوره مباركه نجم , آيه 26
آري؛ شفيع در امر شفاعت مأمور خداست و خود هيچگونه استقلال ندارد شفيع اول و آخر خود خداست و بقيه كار گزاران رحمت اويند ؛ بويژه حضرت رسول اكرم « صلي الله عليه وآله » كه وجود مقدسش رحمت خدا براي جهانيان است . وجودي پاك از خوديت آدمي و يكسره از بندگي خدا مملو و سرشار . مسلم است كه شفاعت عظمي و دستگيري از همه انسانها نجات يافته , بالاخص مقامي است متعلق به آنحضرات
الهي فانشرني علي دين احمد منيبا تقيا قانئا لك اخضع
و لاتحرمني يا الهي و سيدي بشفاعتك الكبري فذاك المشفع
« ازمناجات منظوم امام علي « عليه السلام »»
1- {يشفع عنده الا باذنه} : شفاعت غير است البته به اذن خداي متعال
« آيه الكرسي : سوره بقره »
2- {استعينوا بالصبر و الصلاه } : از نماز و صبر كمك بگيريد.
اين موارد را خدا خواسته است از غير او به اذن او كمك بگيريم شفاعت هم همينطور به معناي توجه به غير خدا نيست .
منابع :
1- كتاب معاد آقاي قرائتي , بحث شفاعت مطالعه شود.
2- تفسير نمونه , جلد تفسير موضوعي شفاعت
3- آئين وهابيت دراثبات شفاعت , از آيه الله جعفر سبحاني
eporsesh.com