پرسش :
منظور از حروف مقطعه در قرآن چيست؟
پاسخ :
حروف مقطّعه (يعني جداجدا) چهارده حرف از الفباي زبان عرب در ابتداي 29 سوره قرآن مجيد ميباشد كه آنها را حروف مقطعه يا فواتح سور مينامند. و عبارتند از:
الف - ح - ر - س - ص - ط - ع - ق - ك - ل - م - ن - ه’- ي .
حروف مقطعه در قرآن كريم يك حرفي، دو حرفي، سه حرفي، چهار حرفي و پنج حرفي است كه به ترتيب عبارتند از:
يك حرفي: ص - ق - ن؛
دو حرفي: طه - طس - يس - حم؛
سه حرفي: الم - الر - طسم؛
چهار حرفي: المص - المر؛
پنج حرفي: كهيعص - حمعسق؛
حضرت علي(ع) فرموده: هر كتابي را گزيده و چكيدهاي است و چكيده قرآن، حروف مقطّعه آن است.{1}
مفسران در تفسير حروف مزبور اقوال و آرأ بسياري بيان نمودهاند از جمله فخرالدين رازي در جلد اول تفسير كبير خود موسوم به «مفاتيح الغيب» متجاوز از بيست نظر و شيخ طوسي در جلد اول تبيان، متجاوز از ده قول نقل نمودهاند، كه به جهت اختصار از شرح آنها صرف نظر و فقط بذكر بعضي اقوال مفسران به شرح زير اكتفا ميشود.
1. حروف مزبور، نامهاي پروردگار يكتا است مانند: الم و الر، كه سه حرفي است و هر يك از آن حروف مأخوذ از اسمي از اسمأ الهي است و باعتبار اينكه در عرف عرب، حرف واحد بر كلمهاي دلالت دارد كه آن حرف در آن كلمه باشد معناي آن چنين است: خداي لطيف و رحمان - خداي لطيف و رحيم مانند حروف اختصاري كه امروزه رائج است بجاي دكتر از رمز D-R استفاده ميشود.
از تركيب حروف الر - حم - ن كلمه الرحمن حاصل ميشود. همچنين كهيعص كه پنج حرفي ميباشد و هر يك از آن حروف بشرح زير اشاره بصفات خداوند سبحان ميباشد: كاف رمز نامهاي كافي، كريم و كبير است. هأ اشاره بهادي - يأ اشاره به رحيم، حكيم، حليم عليم، حميد و مجيد - عين ناظر به عليم، عزيز، عظيم و عادل - صاد اشاره به صادق است چنانكه اميرالمومنين علي(ع) در بعضي ادعيه فرموده: يا كهيعص! يا حمعسق! اغفرلي.{2}
2. حروف مقطعه قرآن سوگند به اسماي حسني پروردگار است مانند الم ذلك الكتاب لا ريب فيه: يعني سوگند بخداوند لطيف و مجيد قرآن كتابي است كه شكي در آن نيست.{3}
3. اين حروف از متشابهات قرآن است كه خداي سبحان علم به آن را به خود اختصاص داده و در ذيل آيه هفتم از سوره آل عمران فرموده: تأويل متشابهات را جز خدا كسي نميداند.
4. اين حروف اشاراتي است به نعمتهاي خدا و بلاهاي او و مدت زندگي اقوام و عمر و اجل آنها.
5. اين قرآن كه تمامي شما مردم را از آوردن مثلش عاجز كرده از جنس همين حروفي است كه همواره با آن گفتگو ميكنيد و در خطبهها و كلمات خود به كار ميبنديد، بايد از اينكه نميتوانيد مثل آن را بياوريد بفهميد كه اين كلام از طرف خداي تعالي است.
6. اين حروف به منظور ساكت كردن كفار در ابتداي سوره قرار گرفته چون مشركين به يكديگر سفارش ميكردند: مبادا به قرآن گوش دهيد، و هرجا كسي قرآن ميخواند سر و صدا بلند كنيد تا صوت قرآن در بين صوتهاي نامربوط گم شود در قرآن به اين جريان در آيه (لاَتَسْمَعُوا لِهَذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ);{4} اشاره شده است و گاهي ميشد كه در هنگام شنيدن صوت قرآن سوت ميزدند، و بسا ميشد كف ميزدند و گاهي صداهاي دسته جمعي در ميآوردند تا رسول خدا را در خواندن آن دچار اشتباه سازند، براي همين خداي تعالي در آغاز بعضي از سورههاي قرآن اين حروف را نازل كرد تا آن افراد بي ادب را ساكت كند، چون آنها وقتي اين حروف را ميشنيدند. به نظرشان عجيب و غريب ميآمد و به آن گوش فرا داده دربارهاش فكر ميكردند و در اين فرصت صداي قرآن به گوششان ميرسيد.
علامه طباطبايي ميفرمايد: اين حروف رموزي هستند بين خداي تعالي و پيامبرش كه معناي آنها از ما پنهان است و فهم عادي ما راهي به درك آنها ندارد، مگر به همين مقدار كه حدس بزنيم بين اين حروف و مضاميني كه در سورههاي هر يك آمده ارتباط خاصي هست. ممكن است اگر اهل تحقيق در مشتركات اين حروف دقت كنند، و مضامين سورههايي را كه بعضي از اين حروف در ابتداي آنها آمده با يكديگر مقايسه كنند، رموز بيشتري برايشان كشف ميشود.{5}
پی نوشتها:
[1]. الميزان در ذيل آيه 1 سوره شوري.
[2]. سرّ البيان في علم القرآن، 108.
[3].همان.
[4]. سوره فصلت، آيه 226.
[5].الميزان، سوره شوري، آيه 1.
eporsesh.com
حروف مقطّعه (يعني جداجدا) چهارده حرف از الفباي زبان عرب در ابتداي 29 سوره قرآن مجيد ميباشد كه آنها را حروف مقطعه يا فواتح سور مينامند. و عبارتند از:
الف - ح - ر - س - ص - ط - ع - ق - ك - ل - م - ن - ه’- ي .
حروف مقطعه در قرآن كريم يك حرفي، دو حرفي، سه حرفي، چهار حرفي و پنج حرفي است كه به ترتيب عبارتند از:
يك حرفي: ص - ق - ن؛
دو حرفي: طه - طس - يس - حم؛
سه حرفي: الم - الر - طسم؛
چهار حرفي: المص - المر؛
پنج حرفي: كهيعص - حمعسق؛
حضرت علي(ع) فرموده: هر كتابي را گزيده و چكيدهاي است و چكيده قرآن، حروف مقطّعه آن است.{1}
مفسران در تفسير حروف مزبور اقوال و آرأ بسياري بيان نمودهاند از جمله فخرالدين رازي در جلد اول تفسير كبير خود موسوم به «مفاتيح الغيب» متجاوز از بيست نظر و شيخ طوسي در جلد اول تبيان، متجاوز از ده قول نقل نمودهاند، كه به جهت اختصار از شرح آنها صرف نظر و فقط بذكر بعضي اقوال مفسران به شرح زير اكتفا ميشود.
1. حروف مزبور، نامهاي پروردگار يكتا است مانند: الم و الر، كه سه حرفي است و هر يك از آن حروف مأخوذ از اسمي از اسمأ الهي است و باعتبار اينكه در عرف عرب، حرف واحد بر كلمهاي دلالت دارد كه آن حرف در آن كلمه باشد معناي آن چنين است: خداي لطيف و رحمان - خداي لطيف و رحيم مانند حروف اختصاري كه امروزه رائج است بجاي دكتر از رمز D-R استفاده ميشود.
از تركيب حروف الر - حم - ن كلمه الرحمن حاصل ميشود. همچنين كهيعص كه پنج حرفي ميباشد و هر يك از آن حروف بشرح زير اشاره بصفات خداوند سبحان ميباشد: كاف رمز نامهاي كافي، كريم و كبير است. هأ اشاره بهادي - يأ اشاره به رحيم، حكيم، حليم عليم، حميد و مجيد - عين ناظر به عليم، عزيز، عظيم و عادل - صاد اشاره به صادق است چنانكه اميرالمومنين علي(ع) در بعضي ادعيه فرموده: يا كهيعص! يا حمعسق! اغفرلي.{2}
2. حروف مقطعه قرآن سوگند به اسماي حسني پروردگار است مانند الم ذلك الكتاب لا ريب فيه: يعني سوگند بخداوند لطيف و مجيد قرآن كتابي است كه شكي در آن نيست.{3}
3. اين حروف از متشابهات قرآن است كه خداي سبحان علم به آن را به خود اختصاص داده و در ذيل آيه هفتم از سوره آل عمران فرموده: تأويل متشابهات را جز خدا كسي نميداند.
4. اين حروف اشاراتي است به نعمتهاي خدا و بلاهاي او و مدت زندگي اقوام و عمر و اجل آنها.
5. اين قرآن كه تمامي شما مردم را از آوردن مثلش عاجز كرده از جنس همين حروفي است كه همواره با آن گفتگو ميكنيد و در خطبهها و كلمات خود به كار ميبنديد، بايد از اينكه نميتوانيد مثل آن را بياوريد بفهميد كه اين كلام از طرف خداي تعالي است.
6. اين حروف به منظور ساكت كردن كفار در ابتداي سوره قرار گرفته چون مشركين به يكديگر سفارش ميكردند: مبادا به قرآن گوش دهيد، و هرجا كسي قرآن ميخواند سر و صدا بلند كنيد تا صوت قرآن در بين صوتهاي نامربوط گم شود در قرآن به اين جريان در آيه (لاَتَسْمَعُوا لِهَذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ);{4} اشاره شده است و گاهي ميشد كه در هنگام شنيدن صوت قرآن سوت ميزدند، و بسا ميشد كف ميزدند و گاهي صداهاي دسته جمعي در ميآوردند تا رسول خدا را در خواندن آن دچار اشتباه سازند، براي همين خداي تعالي در آغاز بعضي از سورههاي قرآن اين حروف را نازل كرد تا آن افراد بي ادب را ساكت كند، چون آنها وقتي اين حروف را ميشنيدند. به نظرشان عجيب و غريب ميآمد و به آن گوش فرا داده دربارهاش فكر ميكردند و در اين فرصت صداي قرآن به گوششان ميرسيد.
علامه طباطبايي ميفرمايد: اين حروف رموزي هستند بين خداي تعالي و پيامبرش كه معناي آنها از ما پنهان است و فهم عادي ما راهي به درك آنها ندارد، مگر به همين مقدار كه حدس بزنيم بين اين حروف و مضاميني كه در سورههاي هر يك آمده ارتباط خاصي هست. ممكن است اگر اهل تحقيق در مشتركات اين حروف دقت كنند، و مضامين سورههايي را كه بعضي از اين حروف در ابتداي آنها آمده با يكديگر مقايسه كنند، رموز بيشتري برايشان كشف ميشود.{5}
پی نوشتها:
[1]. الميزان در ذيل آيه 1 سوره شوري.
[2]. سرّ البيان في علم القرآن، 108.
[3].همان.
[4]. سوره فصلت، آيه 226.
[5].الميزان، سوره شوري، آيه 1.
eporsesh.com