پرسش :
با توجه به آيه 20 سورة مبارک حجر، آيا ميتوان درباه وجود يا عدم حيات در سيارات ديگر، به نظر قطعي دست يافت؟ آيا در اين آيه شريف، تأكيد تنها بر روي زمين است؟ يا بيان آيه به گونهای است كه زندگي در ساير سيارات را نيز در بر ميگيرد؟
پاسخ :
1. اين آيه شريف، با حيات يا عدم آن در سيارات ديگر، ارتباطي ندارد، بلكه در آن از فراهم كردن وسايل و نيازمنديهاي زندگي انسان و نيز همه موجودات بر روي زمين، سخن به ميان آمده است. اين نكته، با تصريح آيه به "فيها" كه ضمير آن به "ارض" باز ميگردد، درك شدني است.
2. از برخي آيات، هر چند غير مستقيم، وجود حيات در سيارات ديگر استفاده ميشود كه، از جملة آنها آيه شريف زير است: " وَ مِنْ ءَايَـَتِهِي خَلْقُ السَّمَـَوَ َتِ وَ الاْ ?َرْضِ وَ مَا بَثَّ فِيهِمَا مِن دَآبَّةٍ وَ هُوَ عَلَيَ جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَآءُ قَدِيرٌ ;(شوري،29) و از آيات اوست آفرينش آسمانها و زمين و آن چه از جنبندگان در آنها منتشر نموده، و او هرگاه بخواهد بر جمع آنها تواناست." با توجه به تفسير "ومابث فيهما من دابة" يعني پراكندن جنبندگان در آنها، ظاهر آيه شريف آن است كه، هم چون زمين، در آسمانها (سيارات ديگر)، موجودات زنده وجود دارند، و اين احتمال كه مراد از موجودات مزبور ملائكه هستند نيز، به دليل ناسازگاري با واژة "دابّه" كه به معناي حركت با دست، پا يا هر دو و يا به صورت خزيدن بر روي زمين است، مردود است; چرا كه چنين معنايي يا ملائكه، تناسبي ندارد.(الميزان، علامه طباطبايي، ج 18، ص 58، مؤسسة الاعلمي للمطبوعات.)
3. آيات ديگري نيز، آگاهي به اوضاع دقيق ساكنان و موجودات آسمانها و سيارات ديگر، و حتي جزئيات موجودات زميني را خارج از توانايي انسان، و در قلمرو علم الهي دانستهاند، به عنوان نمونه در آيهاي آمده است: "وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَن فِي السَّمَـَوَ َتِ وَ الاْ ?َرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَيَ بَعْضٍ وَ ءَاتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ;(اسرأ،55) پروردگار تو، از حال همة كساني كه در آسمانها و زمين هستند، آگاهتر است."(براي مطالعة بيشتر ر.ك: القرآن و العلم الحديث، نوفل، عبدالرزاق، دار الكتاب العربي، بيروت، 1984، ص 195 به بعد.)
eporsesh.com
1. اين آيه شريف، با حيات يا عدم آن در سيارات ديگر، ارتباطي ندارد، بلكه در آن از فراهم كردن وسايل و نيازمنديهاي زندگي انسان و نيز همه موجودات بر روي زمين، سخن به ميان آمده است. اين نكته، با تصريح آيه به "فيها" كه ضمير آن به "ارض" باز ميگردد، درك شدني است.
2. از برخي آيات، هر چند غير مستقيم، وجود حيات در سيارات ديگر استفاده ميشود كه، از جملة آنها آيه شريف زير است: " وَ مِنْ ءَايَـَتِهِي خَلْقُ السَّمَـَوَ َتِ وَ الاْ ?َرْضِ وَ مَا بَثَّ فِيهِمَا مِن دَآبَّةٍ وَ هُوَ عَلَيَ جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَآءُ قَدِيرٌ ;(شوري،29) و از آيات اوست آفرينش آسمانها و زمين و آن چه از جنبندگان در آنها منتشر نموده، و او هرگاه بخواهد بر جمع آنها تواناست." با توجه به تفسير "ومابث فيهما من دابة" يعني پراكندن جنبندگان در آنها، ظاهر آيه شريف آن است كه، هم چون زمين، در آسمانها (سيارات ديگر)، موجودات زنده وجود دارند، و اين احتمال كه مراد از موجودات مزبور ملائكه هستند نيز، به دليل ناسازگاري با واژة "دابّه" كه به معناي حركت با دست، پا يا هر دو و يا به صورت خزيدن بر روي زمين است، مردود است; چرا كه چنين معنايي يا ملائكه، تناسبي ندارد.(الميزان، علامه طباطبايي، ج 18، ص 58، مؤسسة الاعلمي للمطبوعات.)
3. آيات ديگري نيز، آگاهي به اوضاع دقيق ساكنان و موجودات آسمانها و سيارات ديگر، و حتي جزئيات موجودات زميني را خارج از توانايي انسان، و در قلمرو علم الهي دانستهاند، به عنوان نمونه در آيهاي آمده است: "وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَن فِي السَّمَـَوَ َتِ وَ الاْ ?َرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَيَ بَعْضٍ وَ ءَاتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ;(اسرأ،55) پروردگار تو، از حال همة كساني كه در آسمانها و زمين هستند، آگاهتر است."(براي مطالعة بيشتر ر.ك: القرآن و العلم الحديث، نوفل، عبدالرزاق، دار الكتاب العربي، بيروت، 1984، ص 195 به بعد.)
eporsesh.com