پرسش :
چه عواملي سبب مي شود که انسان ازدواج را بر خود تحميل کند؟
پاسخ :
پاسخ از حجت الاسلام حسين دهنوي:
گاهي خود شخص، ازدواج بدون شرايط را بر خود تحميل مي کند که از آن ها به عوامل خود تحميلي تعبير مي کنيم. اين عوامل عبارتند از :
فشارهاي خانواده: گاهي خشونت پدر، پرتوقعي مادر، دعواهاي والدين، فشارهاي برادر يا خواهر ، تنگناهاي مالي در خانواده و... شخص را به ازدواج بدون شرايط وا مي دارد؛ اما توجه ندارد که شرايط فعلي در خانه گذرا، و شرايط بعدي در زندگي زناشويي هميشگي خواهد بود.
يافتن حامي: خانمي که احساس مي کند در منزل پدر حمايت نمي شود، براي يافتن حامي ، به ازدواج نامناسب تن مي دهد.
از دست دادن فرصت ها: گاهي با کمي بالاتر رفتن سن، نگران از دست دادن فرصت ها مي شود و به کسي که شرايط مناسب را ندارد، پاسخ مثبت مي دهد.
باز کردن راه ديگران: خواهر بزرگ تر، چون خود را مانع ازدواج خواهر کوچک تر مي بيند، بدون توجه به شرايط طرف مقابل با او ازدواج مي کند تا موانع ازدواج خواهرش را از پيش پايش بردارد.
عقب ماندن از قافله: دختر يا پسري که دوستانش ازدواج کرده اند و احتمالاً فرزنداني هم دارند، وسوسه مي شود که با نبود شرايط، ازدواج کند تا از قافله عقب نماند؛ به ويژه اگر در معرض سؤال ها و گوشه کنايه ديگران نيز باشد.
لج بازي : گاهي صرفاً براي لج بازي با کساني که او را از ازدواج با شخصي منع کرده اند ، به رغم نداشتن شرايط ، با او ازدواج مي کند.
ترس از نفرين طرف مقابل: در مواردي خواستگار يا دختر، از ترس نفرين طرف مقابل يا دل شکستگي اش و به سبب احساس ترحم و دل سوزي با او ازدواج مي کند؛ در حالي که مي داند همتايي لازم را با هم ندارند و دل شکستگي او در صورت جدايي پس از ازدواج، بيش تر خواهد بود.
ترس از تهديد طرف مقابل: گاهي از ترس تهديد طرف مقابل که ممکن است در ازدواج او موانعي ايجاد کند، مي پذيرد؛ اما توجه ندارد که پيامدهاي منفي اين تهديد پس از ازدواج، به مراتب افزون تر است.
رسيدن به دارايي و موقعيت اجتماعي: برخي با کسي ازدواج مي کنند که شرايط مطلوب را ندارد بدان اميد که بتوانند از دارايي يا موقعيت اجتماعي و سياسي خانواده او در زندگي بهره مند شوند.
رو کم کني: برخي از خانم ها يا آقايان بي درنگ پس از شنيدن پاسخ منفي، به ازدواج بدون شرايط اقدام مي کنند تا به اصطلاح ، روي طرف را کم کنند و به وي بفهمانند که خواهان داشته اند و او فرصت مناسبي را از دست داده است.
منبع: ماه نامه پيام زن، شماره 216.
پاسخ از حجت الاسلام حسين دهنوي:
گاهي خود شخص، ازدواج بدون شرايط را بر خود تحميل مي کند که از آن ها به عوامل خود تحميلي تعبير مي کنيم. اين عوامل عبارتند از :
فشارهاي خانواده: گاهي خشونت پدر، پرتوقعي مادر، دعواهاي والدين، فشارهاي برادر يا خواهر ، تنگناهاي مالي در خانواده و... شخص را به ازدواج بدون شرايط وا مي دارد؛ اما توجه ندارد که شرايط فعلي در خانه گذرا، و شرايط بعدي در زندگي زناشويي هميشگي خواهد بود.
يافتن حامي: خانمي که احساس مي کند در منزل پدر حمايت نمي شود، براي يافتن حامي ، به ازدواج نامناسب تن مي دهد.
از دست دادن فرصت ها: گاهي با کمي بالاتر رفتن سن، نگران از دست دادن فرصت ها مي شود و به کسي که شرايط مناسب را ندارد، پاسخ مثبت مي دهد.
باز کردن راه ديگران: خواهر بزرگ تر، چون خود را مانع ازدواج خواهر کوچک تر مي بيند، بدون توجه به شرايط طرف مقابل با او ازدواج مي کند تا موانع ازدواج خواهرش را از پيش پايش بردارد.
عقب ماندن از قافله: دختر يا پسري که دوستانش ازدواج کرده اند و احتمالاً فرزنداني هم دارند، وسوسه مي شود که با نبود شرايط، ازدواج کند تا از قافله عقب نماند؛ به ويژه اگر در معرض سؤال ها و گوشه کنايه ديگران نيز باشد.
لج بازي : گاهي صرفاً براي لج بازي با کساني که او را از ازدواج با شخصي منع کرده اند ، به رغم نداشتن شرايط ، با او ازدواج مي کند.
ترس از نفرين طرف مقابل: در مواردي خواستگار يا دختر، از ترس نفرين طرف مقابل يا دل شکستگي اش و به سبب احساس ترحم و دل سوزي با او ازدواج مي کند؛ در حالي که مي داند همتايي لازم را با هم ندارند و دل شکستگي او در صورت جدايي پس از ازدواج، بيش تر خواهد بود.
ترس از تهديد طرف مقابل: گاهي از ترس تهديد طرف مقابل که ممکن است در ازدواج او موانعي ايجاد کند، مي پذيرد؛ اما توجه ندارد که پيامدهاي منفي اين تهديد پس از ازدواج، به مراتب افزون تر است.
رسيدن به دارايي و موقعيت اجتماعي: برخي با کسي ازدواج مي کنند که شرايط مطلوب را ندارد بدان اميد که بتوانند از دارايي يا موقعيت اجتماعي و سياسي خانواده او در زندگي بهره مند شوند.
رو کم کني: برخي از خانم ها يا آقايان بي درنگ پس از شنيدن پاسخ منفي، به ازدواج بدون شرايط اقدام مي کنند تا به اصطلاح ، روي طرف را کم کنند و به وي بفهمانند که خواهان داشته اند و او فرصت مناسبي را از دست داده است.
منبع: ماه نامه پيام زن، شماره 216.
