پرسش :
آيا به اجرا گذاشتن مهريه (گرفتن مهريه از شوهر) مورد تأييد اسلام است؟ آيا اين كار وسيلهاي براي امرار معاش و سودجويي عدهاي از خانمها نميشود؟
پاسخ :
مهريه يكي از حقوق زن است كه برعهده شوهر است. حال اگر در عقد ازدواج مقدار مهريه معلوم شده كه به آن "مهرالمسمي" ميگويند، مرد بايد تمامي آن را به زنش بپردازد. اگر در عقد مقدار مهريه مشخص نشده باشد "مهرية المثل" يعني مقدار مهريهاي كه امثال اين زن از شوهرانشان ميگيرند، بايد شوهر به زنش بپردازد. در روايت وارد شده كه حلالترين مال براي زن مهريهاي است كه از شوهرش دريافت ميكند.
درست است كه ازدواج هدف ديگري را دنبال ميكند و هدف ازدواج پول در آوردن و كاسبي زنها نيست،
ولي قرار دادن سهم از رسوم بشري از اول خلقت تاكنون بوده و اديان الهي مخصوصاً اسلام آن را تأييد كرده است. گرچه روايات تأكيد بر كم بودن مقدار مهريه دارد. پيامبر(ص) فرمود: "أفضل نساء أمتي أصبحهن وجهاً و أقلهن مهراً؛ بهترين زنان امت من، زيباترين و كمترين آنها از حيث مقدار مهر ميباشند".
اگر مرد و زن بر مقدار مهريه توافق كردند گرچه بسيار زياد باشد، بر مرد واجب است آن را به زنش بپردازد. قرآن ميفرمايد: "و آتوا الفساء صدقاء تهنّ؛ مهريه زنان را بپردازيد".
در روايات آمده است: "اگر مردي قصد داشته باشد كه مهريه زنش را نپردازد، زناكار محسوب ميشود يا به منزله سارق و دزد است". (2)
بنابراين پرداخت مهريه زن واجب است و نپرداختن آن و عدم رضايت زن گناه دارد و مرد آن را به زن مديون است.
مرد بايد بعد از ازدواج درصدد پرداخت مهريه زنش باشد و سعي كند هر چه زودتر مانند بقيه بدهكاريهايش آن را بپردازد تا زن مجبور نشود آن را درخواست كند.
اگر شوهر آن را نپرداخت، ميتواند از راههاي قانوني آن را دريافت كند. البته اين در صورتي است كه زن نخواهد مهريه خود را ببخشد. اگر مهريه را ببخشد، اين حق او است و ميتواند اين كار را بكند. در هر حال مهر به خواست زنان است. اين حكم به عنوان يك حق براي زنان شناخته ميشود تا حقوق آنان پايمال نشود، اما اگر كساني بخواهند از اين حق قانوني و شرعي استفاده نامطلوب بكنند، مقصر خودشان هستند، نه قانون. اين كه از قانوني سوءاستفاده شود، مشكل از قانون نيست. بسياري از قوانين ارزشمند وجود دارد كه به وسيله عدهاي مورد سوءاستفاده قرار ميگيرد.
پينوشتها:
1 - وسائل الشيعه، ج 15، ص 10.
2 - همان، ص 21 و 22.
eporsesh.com
مهريه يكي از حقوق زن است كه برعهده شوهر است. حال اگر در عقد ازدواج مقدار مهريه معلوم شده كه به آن "مهرالمسمي" ميگويند، مرد بايد تمامي آن را به زنش بپردازد. اگر در عقد مقدار مهريه مشخص نشده باشد "مهرية المثل" يعني مقدار مهريهاي كه امثال اين زن از شوهرانشان ميگيرند، بايد شوهر به زنش بپردازد. در روايت وارد شده كه حلالترين مال براي زن مهريهاي است كه از شوهرش دريافت ميكند.
درست است كه ازدواج هدف ديگري را دنبال ميكند و هدف ازدواج پول در آوردن و كاسبي زنها نيست،
ولي قرار دادن سهم از رسوم بشري از اول خلقت تاكنون بوده و اديان الهي مخصوصاً اسلام آن را تأييد كرده است. گرچه روايات تأكيد بر كم بودن مقدار مهريه دارد. پيامبر(ص) فرمود: "أفضل نساء أمتي أصبحهن وجهاً و أقلهن مهراً؛ بهترين زنان امت من، زيباترين و كمترين آنها از حيث مقدار مهر ميباشند".
اگر مرد و زن بر مقدار مهريه توافق كردند گرچه بسيار زياد باشد، بر مرد واجب است آن را به زنش بپردازد. قرآن ميفرمايد: "و آتوا الفساء صدقاء تهنّ؛ مهريه زنان را بپردازيد".
در روايات آمده است: "اگر مردي قصد داشته باشد كه مهريه زنش را نپردازد، زناكار محسوب ميشود يا به منزله سارق و دزد است". (2)
بنابراين پرداخت مهريه زن واجب است و نپرداختن آن و عدم رضايت زن گناه دارد و مرد آن را به زن مديون است.
مرد بايد بعد از ازدواج درصدد پرداخت مهريه زنش باشد و سعي كند هر چه زودتر مانند بقيه بدهكاريهايش آن را بپردازد تا زن مجبور نشود آن را درخواست كند.
اگر شوهر آن را نپرداخت، ميتواند از راههاي قانوني آن را دريافت كند. البته اين در صورتي است كه زن نخواهد مهريه خود را ببخشد. اگر مهريه را ببخشد، اين حق او است و ميتواند اين كار را بكند. در هر حال مهر به خواست زنان است. اين حكم به عنوان يك حق براي زنان شناخته ميشود تا حقوق آنان پايمال نشود، اما اگر كساني بخواهند از اين حق قانوني و شرعي استفاده نامطلوب بكنند، مقصر خودشان هستند، نه قانون. اين كه از قانوني سوءاستفاده شود، مشكل از قانون نيست. بسياري از قوانين ارزشمند وجود دارد كه به وسيله عدهاي مورد سوءاستفاده قرار ميگيرد.
پينوشتها:
1 - وسائل الشيعه، ج 15، ص 10.
2 - همان، ص 21 و 22.
eporsesh.com
