پرسش :
ظرفيت بهشت چقدر است؟ آيا همه انسان ها در آن جاي مي گيرند؟
پاسخ :
در پاسخ به سؤال شما دوست خوب عرض مي شود كه تا كسي وارد جهان آخرت و بهشت يا دوزخ آن نشود نمي تواند حقيقت آنجا را به خوبي درك كند، اما همانطور كه مي دانيد در توصيف بهشت گفته شده : بهشت مهمانسرايي است كه خدساوند قادر حكيم، بينا، آگاه و مهربان براي بندگان مطيع خود ايجاد نموده و معلوم است كه هر اندازه ميزبان از نظر قدرت جود وكرم و عظمت و سلطنت مهمتر و بزرگتر باشد پذيرائي او و مهمانسرايش بزرگتر و با شكوهتر خواهد بود. بنابراين بايد ديد كه چه مهمانسرائي خواهد شد و چگونه پذيرائي خواهد گرديد و چه افرادي خدمت خواهند نمود و خوشنودي در آن تا چه حد تصور خواهد شد. "1" و لذا خداوند در قرآن كريم انسان ها را به سبقت گرفتن از يكديگر براي رسيدن به چنين جايگاه پر نعمتي دعوت كرده و مي فرمايد : "سابقوا الي مغفره من ربكم و جنه عرضها كعرض السماء والارض اعدت للذين آمنوا بالله و رسوله". يعني : پيشي گيريد به مغفرت الهي و همچنين سبقت جوئيد به بهشتي كه عرض آن مانند عرض آسمان و زمين است و براي كساني آماده شده كه به خداوند و پيامبران او ايمان آورده اند."2"
كه در اين آيه وسعت بهشت بسيار عظيم و به اندازه عرض آسمان و زمين است و چون آسمان و زمين وسيع ترين پديدة خلقت مادي هستند بهشت به آن تشبيه شده است و الا براي حقيقت بهشت و جهنم نيست. در اين شخص است كه هر اندازه مهمانسرا بزرگتر باشد شكوه و جلال آن بيشتر جلوه مي كند و در روايتي ديگر امام صادق (مي فرمايند : "منزل كوچكترين افراد بهشتي به قدري وسيع است كه اگر تمام انسان ها و جن در آن وارد شوند مي تواند همة آنها را در خود جاي دهد واز جهت غذا و نوشيدني قادر است از تمام آنان پذيرايي كند بدون آنكه دچار نقص و كمبود گردد. "3"
و باز از رسول اكرم( روايت شده است كه: "بشهت صد درجه دارد واگر همه عالميان در يكي از آن درجات گرد آيند در آن جا مي گيرند." "4" البته بعضي خيال مي كنند اين وسعت به چه درد مي خورد اگر ما را در گوشه اي از بهشت جا بدهند كافي است،
ولي نبايد فراموش كنيم هنگاميكه در شكم مادر بوديم اگر از ما سؤال مي شد در دنيا چقدر جا لازم داريد مي گفتيم : كمي از اين جايي كه هستيم بزرگتر و روشنتر است خوب است ولي وقتي كه به دنيا آمديم مي بينيم خانه هاي معمولي ما را قانع نمي كند؛ كساني كه هنوز كساني كه خانه ندارند و مستأجرند با خود مي گويند : اگر ما يك يك منزل كوچكي از خودمان داشتيم چقدر خوب بود وحتماً راضي مي شويم ولي وقتي كه منزلي تهيه مي كنند باز ناراضي هستند و جاي بهتري مي خواهند و بالاخره كار انسان به جايي مي رسد كه حتي كره زمين براي او تنگ بوده و به فكر تسخير كرات آسماني است.
عالم قيامت هم با دنيا فرقهاي زيادي دارد، كاميابي ها، خواسته ها وتمايلات انسان در آخرت چندين برابر دنيا است و لذا خواهان جاي وسيع و نعمتهاي بي شمار است. و از اين گذشته همانطور كه گفتيم هر جا را مناسب با خودش مي‌سنجند و خداي بزرگ براي روز بزرگ بايد پاداش بزرگ بدهد. "5"
البته اين نكته نيز قابل تأمل است كه حد و مرز بهشت و جهنم بستگي به همت هر فرد دارد زيرا بهشت و جهنم باطن اعمال انسان ها است هر كس طالب بهشت بزرگ است بايد همتش عالي تر باشد.
دوست عزيز و گرامي! دانستن و سعت و محدودة بهشت ربطي به ورود به آن ندارد پس بهتر است فكرو انديشه خود را از اين امور باز داريم و به چگونه عبادت كردن بيانديشيم و فهم وسعت بهشت را به آن دنيا واگذار كنيم.
رزقنا الله و اياكم انشاءالله
1.
2. مناظره پدر و فرزند،سيد حسين شيخ الاسلامي توسيركاني،ص129
3. سوره حديد/21
4. تفسير قمي،ج2،ص82
5. جامع الاصول ابن اثير،ج11،ص138
معاد،محسن قرائتي،ص403-402
eporsesh.com
در پاسخ به سؤال شما دوست خوب عرض مي شود كه تا كسي وارد جهان آخرت و بهشت يا دوزخ آن نشود نمي تواند حقيقت آنجا را به خوبي درك كند، اما همانطور كه مي دانيد در توصيف بهشت گفته شده : بهشت مهمانسرايي است كه خدساوند قادر حكيم، بينا، آگاه و مهربان براي بندگان مطيع خود ايجاد نموده و معلوم است كه هر اندازه ميزبان از نظر قدرت جود وكرم و عظمت و سلطنت مهمتر و بزرگتر باشد پذيرائي او و مهمانسرايش بزرگتر و با شكوهتر خواهد بود. بنابراين بايد ديد كه چه مهمانسرائي خواهد شد و چگونه پذيرائي خواهد گرديد و چه افرادي خدمت خواهند نمود و خوشنودي در آن تا چه حد تصور خواهد شد. "1" و لذا خداوند در قرآن كريم انسان ها را به سبقت گرفتن از يكديگر براي رسيدن به چنين جايگاه پر نعمتي دعوت كرده و مي فرمايد : "سابقوا الي مغفره من ربكم و جنه عرضها كعرض السماء والارض اعدت للذين آمنوا بالله و رسوله". يعني : پيشي گيريد به مغفرت الهي و همچنين سبقت جوئيد به بهشتي كه عرض آن مانند عرض آسمان و زمين است و براي كساني آماده شده كه به خداوند و پيامبران او ايمان آورده اند."2"
كه در اين آيه وسعت بهشت بسيار عظيم و به اندازه عرض آسمان و زمين است و چون آسمان و زمين وسيع ترين پديدة خلقت مادي هستند بهشت به آن تشبيه شده است و الا براي حقيقت بهشت و جهنم نيست. در اين شخص است كه هر اندازه مهمانسرا بزرگتر باشد شكوه و جلال آن بيشتر جلوه مي كند و در روايتي ديگر امام صادق (مي فرمايند : "منزل كوچكترين افراد بهشتي به قدري وسيع است كه اگر تمام انسان ها و جن در آن وارد شوند مي تواند همة آنها را در خود جاي دهد واز جهت غذا و نوشيدني قادر است از تمام آنان پذيرايي كند بدون آنكه دچار نقص و كمبود گردد. "3"
و باز از رسول اكرم( روايت شده است كه: "بشهت صد درجه دارد واگر همه عالميان در يكي از آن درجات گرد آيند در آن جا مي گيرند." "4" البته بعضي خيال مي كنند اين وسعت به چه درد مي خورد اگر ما را در گوشه اي از بهشت جا بدهند كافي است،
ولي نبايد فراموش كنيم هنگاميكه در شكم مادر بوديم اگر از ما سؤال مي شد در دنيا چقدر جا لازم داريد مي گفتيم : كمي از اين جايي كه هستيم بزرگتر و روشنتر است خوب است ولي وقتي كه به دنيا آمديم مي بينيم خانه هاي معمولي ما را قانع نمي كند؛ كساني كه هنوز كساني كه خانه ندارند و مستأجرند با خود مي گويند : اگر ما يك يك منزل كوچكي از خودمان داشتيم چقدر خوب بود وحتماً راضي مي شويم ولي وقتي كه منزلي تهيه مي كنند باز ناراضي هستند و جاي بهتري مي خواهند و بالاخره كار انسان به جايي مي رسد كه حتي كره زمين براي او تنگ بوده و به فكر تسخير كرات آسماني است.
عالم قيامت هم با دنيا فرقهاي زيادي دارد، كاميابي ها، خواسته ها وتمايلات انسان در آخرت چندين برابر دنيا است و لذا خواهان جاي وسيع و نعمتهاي بي شمار است. و از اين گذشته همانطور كه گفتيم هر جا را مناسب با خودش مي‌سنجند و خداي بزرگ براي روز بزرگ بايد پاداش بزرگ بدهد. "5"
البته اين نكته نيز قابل تأمل است كه حد و مرز بهشت و جهنم بستگي به همت هر فرد دارد زيرا بهشت و جهنم باطن اعمال انسان ها است هر كس طالب بهشت بزرگ است بايد همتش عالي تر باشد.
دوست عزيز و گرامي! دانستن و سعت و محدودة بهشت ربطي به ورود به آن ندارد پس بهتر است فكرو انديشه خود را از اين امور باز داريم و به چگونه عبادت كردن بيانديشيم و فهم وسعت بهشت را به آن دنيا واگذار كنيم.
رزقنا الله و اياكم انشاءالله
1.
2. مناظره پدر و فرزند،سيد حسين شيخ الاسلامي توسيركاني،ص129
3. سوره حديد/21
4. تفسير قمي،ج2،ص82
5. جامع الاصول ابن اثير،ج11،ص138
معاد،محسن قرائتي،ص403-402
eporsesh.com
