پرسش :

كسي كه به دليل اغفال ديگران يا به دلايل افسردگي يا ضعف جسمي در زندان خودكشي مي كند، ‌ولي سابقه نماز و روزه دارند آيا به بهشت مي روند؟

پاسخ :
خودكشي به هر وسيله و به هر عنواني باشد از نظر شرعي حرام است و از گناهان كبيره محسوب مي شود. امام باقر(ع) مي فرمايد: "مؤمن به هر بلائي مبتلا مي شود و به هر قسم مردن مي ميرد. مگر اين كه خود را نمي كشد".[1] خودكشي يك نوع قتل است و قرآن مجيد مي فرمايد: "خودتان را نكشيد كه خداوند به شما اهل ايمان مهربان است و كسي كه از روي تعدي و تجاوز به غير و ستم بر خود قتل نفس نمايد زود باشد كه او را در آتشي سخت در آوريم و اين بر خدا سهل و آسان است".[2]
اما با توجه به آيات و روايات معصومين مي توان گفت تنها يك گناه انسان را مخلد در آتش مي كند و آن شرك است. قرآن مجيد مي فرمايد: "خداوند گناه شرك را نمي آمرزد، ولي كم تر از آن را براي هر كس بخواهد مي آمرزد".[3]
پس تنها مشركان قابل بخشش نيستند و در جهنم باقي مي مانند، اما گنه كاران ديگر و از جمله كسي كه دست به خودكشي زده است قابل بخشش و آمرزش اند. شيخ مفيد مي گويد: تمام علماي اماميه اتفاق نظر دارند كه تهديد به خلود در آتش مخصوص كفار است و كساني را كه داراي ايمان به خدا و اقرار به فرائض او دارند از اهل نماز هر گاه مرتكب گناهي شوند شامل نمي شود.[4]
پی نوشتها:
1. وسائل الشيعه.
2. نساء (4) آية‌33.
3. همان، آية 48 و 116.
4. ناصر مكارم شيرازي، پيام قرآن، ج 491.
eporsesh.com