پرسش :
شفاعت در چه زماني است؟
پاسخ :
بي شك ازجمله زمانهائي كه شفاعت در آن صورت مي گيرد روز قيامت است، چرا كه بسياري از آيات شفاعت ناظر به آن روز مي باشد، ولي آيا در جهان برزخ و يا حتي در عالم دنيا نيز شفاعت صورت مي گيرد و در آخرت نيز قبل از پايان حساب شفاعتي هست يا نه؟ جاي گفتگو است.
مرحوم علّامه طباطبائي در اينجا بحث مشروحي دارد، و در پايان چنين نتيجه مي گيرد كه مسأله شفاعت در آخرين موقف از موقف روز قيامت انجام مي گيرد، در اينجاست كه شفاعت كننده، تقاضاي مغفرت شفاعت شونده را مي كند تا بدين وسيله وارد دوزخ نشود، و يا به كمك شفاعت او بعضي از كساني كه در دوزخند خارج شوند.
وي در بعضي ديگر از كلماتش اشاره به عالم برزخ كرده و رواياتي را كه بر حضور پيامبر(ص) و ائمه (عليهم السلام) به هنگام مرگ و سؤال قبر و كمك به مؤمنان دلالت دارد مورد توجه قرار داده، مي افزايد اينها از قبيل شفاعت نيست، بلكه از قبيل تصرّف و حكومت الهيّه اي است كه خدا به آنها بخشيده.
عجب اينكه ايشان هنگاميكه سخن از حقيقت شفاعت مي گويند، آن را چنان توسعه داده كه هر گونه تأثير اسباب را در عالم تكوين و تشريع، مشمول شفاعت مي شمرد، ولي در اينجا كمك و اعانت اولياء الله را به گروهي از مؤمنان براي نجات آنها از مشكلات برزخ و قبر ،مصداق شفاعت نمي دانند.
به هر حال آنچه از مجموعة آيات و روايات به دست مي آيد اين است كه «شفاعت» به معني وسيع كلمه ـ در هر سه عالم (دنيا، برزخ و آخرت) صورت مي پذيرد، هرچند محل اصلي شفاعت و آثار مهم آن در قيامت و براي نجات از عذاب دوزخ است.
www.eporsesh.com
بي شك ازجمله زمانهائي كه شفاعت در آن صورت مي گيرد روز قيامت است، چرا كه بسياري از آيات شفاعت ناظر به آن روز مي باشد، ولي آيا در جهان برزخ و يا حتي در عالم دنيا نيز شفاعت صورت مي گيرد و در آخرت نيز قبل از پايان حساب شفاعتي هست يا نه؟ جاي گفتگو است.
مرحوم علّامه طباطبائي در اينجا بحث مشروحي دارد، و در پايان چنين نتيجه مي گيرد كه مسأله شفاعت در آخرين موقف از موقف روز قيامت انجام مي گيرد، در اينجاست كه شفاعت كننده، تقاضاي مغفرت شفاعت شونده را مي كند تا بدين وسيله وارد دوزخ نشود، و يا به كمك شفاعت او بعضي از كساني كه در دوزخند خارج شوند.
وي در بعضي ديگر از كلماتش اشاره به عالم برزخ كرده و رواياتي را كه بر حضور پيامبر(ص) و ائمه (عليهم السلام) به هنگام مرگ و سؤال قبر و كمك به مؤمنان دلالت دارد مورد توجه قرار داده، مي افزايد اينها از قبيل شفاعت نيست، بلكه از قبيل تصرّف و حكومت الهيّه اي است كه خدا به آنها بخشيده.
عجب اينكه ايشان هنگاميكه سخن از حقيقت شفاعت مي گويند، آن را چنان توسعه داده كه هر گونه تأثير اسباب را در عالم تكوين و تشريع، مشمول شفاعت مي شمرد، ولي در اينجا كمك و اعانت اولياء الله را به گروهي از مؤمنان براي نجات آنها از مشكلات برزخ و قبر ،مصداق شفاعت نمي دانند.
به هر حال آنچه از مجموعة آيات و روايات به دست مي آيد اين است كه «شفاعت» به معني وسيع كلمه ـ در هر سه عالم (دنيا، برزخ و آخرت) صورت مي پذيرد، هرچند محل اصلي شفاعت و آثار مهم آن در قيامت و براي نجات از عذاب دوزخ است.
www.eporsesh.com
