پرسش :
معناى شفاعت و موارد استعمال آن را شرح دهيد.
پاسخ :
شفاعت كه از ريشه شفع به معناى جفت گرفته شده در محاورات عرفى , بدين معنى به كار مـى رود كـه شـخـص آبـرومـنـدى از بـزرگـى بخواهد كه از كيفر مجرمى درگذرد يابر پاداش خدمتگذارى بيفزايد . شـايـد نـكته استعمال واژه شفاعت در اين موارد , اين باشد كه شخص مجرم به تنهائى , استحقاق بـخـشودگى را ندارد ولى ضميمه شدن و جفت شدن درخواست شفيع و شفاعت كنند چنين استحقاقى را پديد مى آورد . واژه شفاعت , گاهى به معناى وسيعترى به كار مى رود و شامل ظهور هر تاثير خيرى درانسان به وسـيـلـه ديگرى مى شود , چنان كه پدر مادر نسبت به فرزندان و گاهى بالعكس يا آموزگاران و ارشـادگران نسبت به شاگردانشان و حتى موذن نسبت به كسانى كه باصداى اذان او به ياد نماز افـتـاده و بـه مسجد رفته اند , شفاعت مى كنند و در حقيقت همان خيرى كه در دنيا داشته اند به صورت شفاعت و دستگيرى در قيامت ظاهر مى شود . اسـتـغـفار براى گنهكاران در همين دنيا نيز نوعى شفاعت است و حتى دعا كردن براى ديگران , درخواست قضاء حوائجشان از خدا شفاعت عنداللّه است خلاصه اگر شخص مومن ايمان خودش را تـا هنگام مرگ حفظ كند و مرتكب گناهانى نشود كه سلب توفيق و سوءعاقبت و سرانجام شك و تـرديـد يـا انـكار و جحود را به بار مى آورد , در يك جمله اگربا ايمان از دنيا برود , به عذاب ابدى مبتلا نخواهد شد . گناهان كوچكشان به واسطه اجتناب از كبائر بخشوده مى شود و گناهان بزرگش به وسيله توبه كامل و مقبول آمرزيده مى شود و اگر موفق به چنين توبه اى نشد , گرفتاريها و مصائب دنيا و قبر وبرزخ و مواقف آغازين رستاخيز تا حدودى موجب تخفيف گناهان و عذابش خواهد شد واگر باز هم از آلودگيهاى گناهان پاك نشد به وسيله شفاعت رسول اللّه (ص )و اهلبيت آن حضرت (ع ) از عذاب دوزخ نجات خواهد يافت . پـيـامـبـر (ص ) فرموده است :ادخرت شفاعتى لاهل الكبائر من امتى ( بحارالانوار , ج 8 , ص 40 ) شفاعتم را براى مرتكبين گناهان كبيره از امتم ذخيره كرده ام . و نـيـز عـلـمـاء ربـانى و شهداء و پدر و مادر و معلمين و 000 در قيامت از طرف خداى متعال حق شفاعت دارند .
eporsesh.com
شفاعت كه از ريشه شفع به معناى جفت گرفته شده در محاورات عرفى , بدين معنى به كار مـى رود كـه شـخـص آبـرومـنـدى از بـزرگـى بخواهد كه از كيفر مجرمى درگذرد يابر پاداش خدمتگذارى بيفزايد . شـايـد نـكته استعمال واژه شفاعت در اين موارد , اين باشد كه شخص مجرم به تنهائى , استحقاق بـخـشودگى را ندارد ولى ضميمه شدن و جفت شدن درخواست شفيع و شفاعت كنند چنين استحقاقى را پديد مى آورد . واژه شفاعت , گاهى به معناى وسيعترى به كار مى رود و شامل ظهور هر تاثير خيرى درانسان به وسـيـلـه ديگرى مى شود , چنان كه پدر مادر نسبت به فرزندان و گاهى بالعكس يا آموزگاران و ارشـادگران نسبت به شاگردانشان و حتى موذن نسبت به كسانى كه باصداى اذان او به ياد نماز افـتـاده و بـه مسجد رفته اند , شفاعت مى كنند و در حقيقت همان خيرى كه در دنيا داشته اند به صورت شفاعت و دستگيرى در قيامت ظاهر مى شود . اسـتـغـفار براى گنهكاران در همين دنيا نيز نوعى شفاعت است و حتى دعا كردن براى ديگران , درخواست قضاء حوائجشان از خدا شفاعت عنداللّه است خلاصه اگر شخص مومن ايمان خودش را تـا هنگام مرگ حفظ كند و مرتكب گناهانى نشود كه سلب توفيق و سوءعاقبت و سرانجام شك و تـرديـد يـا انـكار و جحود را به بار مى آورد , در يك جمله اگربا ايمان از دنيا برود , به عذاب ابدى مبتلا نخواهد شد . گناهان كوچكشان به واسطه اجتناب از كبائر بخشوده مى شود و گناهان بزرگش به وسيله توبه كامل و مقبول آمرزيده مى شود و اگر موفق به چنين توبه اى نشد , گرفتاريها و مصائب دنيا و قبر وبرزخ و مواقف آغازين رستاخيز تا حدودى موجب تخفيف گناهان و عذابش خواهد شد واگر باز هم از آلودگيهاى گناهان پاك نشد به وسيله شفاعت رسول اللّه (ص )و اهلبيت آن حضرت (ع ) از عذاب دوزخ نجات خواهد يافت . پـيـامـبـر (ص ) فرموده است :ادخرت شفاعتى لاهل الكبائر من امتى ( بحارالانوار , ج 8 , ص 40 ) شفاعتم را براى مرتكبين گناهان كبيره از امتم ذخيره كرده ام . و نـيـز عـلـمـاء ربـانى و شهداء و پدر و مادر و معلمين و 000 در قيامت از طرف خداى متعال حق شفاعت دارند .
eporsesh.com
