پرسش :
يكي ديگر از نامهاي قيامت، يوم الأزفة است، يوم الأزفة به چه معناست؟
پاسخ :
هر يك از نامهاي قيامت پيامي مخصوص به خود دارد، از جمله «يوم الآزفه» است كه فقط يك بار در قرآن مجيد در سوره مؤمن آيه 18 آمده است (تعبير به «الآزفة» دو باره آمده، ولي «يوم الآزفه» فقط يك بار) مي فرمايد «وَانْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ اِذِ الْقُلُوبُ لَدَي الحَناجِرِ كاظِميْنَ» [آنها را از روز نزديك] بترسان روزي كه از وحشت آن دلها به گلوگاه مي رسد و تمام وجود انسان مملو از اندوه مي شود].
«آزفة» از ماده «اَزَف» (بر وزن صدف) به گفته مقائيس اللغة و مفردات و مصباح اللغة و كتب ديگر به معني نزديك شدن است، ولي بعضي آن را به معني نزديكي آميخته با تنگي وقت شمرده اند.
اين نامگذاري بيانگر اين واقعيت است كه قيامت بيش از آنچه مردم فكر مي كنند نزديك است، تا بيخبران نگويند هنوز وقت بسيار است و قيامت وعده اي است نسيه! آن هم روز نزديكي كه از شدت وحشتش گوئي قلبها به گلوگاه مي رسد، و جانها به لب مي آيد، اندوه آميخته با ترس گلوي مردم را مي فشارد و راه نفس كشيدن را بر آنها مي بندد.
آري براي چنين روزي بايد هر لحظه آماده بود.
همين معني را قرآن با تعبير ديگر در آيه 1 سوره انبياء بيان كرده است
«إِقْتَرَبَ لِلنّاسِ حِسابُهُمْ وَهُمْ في غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ» [روز حساب مردم بسيار به آنها نزديك شده اما آنها در غفلتند و رويگردان هستند.
توجه داشته باشيد كه جمله «اقترب» تأكيد بيشتري از «قرب» را مي رساند، و اشاره به اين است كه حساب روز قيامت بسيار نزديك مي باشد.
قيامت به قدري نزديك و حتمي است كه قرآن در بسياري از تعبيرات خود با صيغه هاي فعل ماضي از آن ياد مي كند، مانند آيات 65 و 66 سوره فرقان مي فرمايد «اِنَّ عَذابَها كانَ غَرَاماً. اِنَّها سائتْ مُسْتَقَراً ومُقاماً.» [عذاب جهنم بسيار سخت و پردوام بوده، و دوزخ جايگاه بد و محل اقامت بدي بوده است] و آيات فراوان ديگر.
www.eporsesh.com
هر يك از نامهاي قيامت پيامي مخصوص به خود دارد، از جمله «يوم الآزفه» است كه فقط يك بار در قرآن مجيد در سوره مؤمن آيه 18 آمده است (تعبير به «الآزفة» دو باره آمده، ولي «يوم الآزفه» فقط يك بار) مي فرمايد «وَانْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ اِذِ الْقُلُوبُ لَدَي الحَناجِرِ كاظِميْنَ» [آنها را از روز نزديك] بترسان روزي كه از وحشت آن دلها به گلوگاه مي رسد و تمام وجود انسان مملو از اندوه مي شود].
«آزفة» از ماده «اَزَف» (بر وزن صدف) به گفته مقائيس اللغة و مفردات و مصباح اللغة و كتب ديگر به معني نزديك شدن است، ولي بعضي آن را به معني نزديكي آميخته با تنگي وقت شمرده اند.
اين نامگذاري بيانگر اين واقعيت است كه قيامت بيش از آنچه مردم فكر مي كنند نزديك است، تا بيخبران نگويند هنوز وقت بسيار است و قيامت وعده اي است نسيه! آن هم روز نزديكي كه از شدت وحشتش گوئي قلبها به گلوگاه مي رسد، و جانها به لب مي آيد، اندوه آميخته با ترس گلوي مردم را مي فشارد و راه نفس كشيدن را بر آنها مي بندد.
آري براي چنين روزي بايد هر لحظه آماده بود.
همين معني را قرآن با تعبير ديگر در آيه 1 سوره انبياء بيان كرده است
«إِقْتَرَبَ لِلنّاسِ حِسابُهُمْ وَهُمْ في غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ» [روز حساب مردم بسيار به آنها نزديك شده اما آنها در غفلتند و رويگردان هستند.
توجه داشته باشيد كه جمله «اقترب» تأكيد بيشتري از «قرب» را مي رساند، و اشاره به اين است كه حساب روز قيامت بسيار نزديك مي باشد.
قيامت به قدري نزديك و حتمي است كه قرآن در بسياري از تعبيرات خود با صيغه هاي فعل ماضي از آن ياد مي كند، مانند آيات 65 و 66 سوره فرقان مي فرمايد «اِنَّ عَذابَها كانَ غَرَاماً. اِنَّها سائتْ مُسْتَقَراً ومُقاماً.» [عذاب جهنم بسيار سخت و پردوام بوده، و دوزخ جايگاه بد و محل اقامت بدي بوده است] و آيات فراوان ديگر.
www.eporsesh.com
