پرسش :
يوم التغابن كه يكي ديگر از نامهاي قيامت است به چه معناست؟
پاسخ :
اين نام در قرآن مجيد تنها يكبار آمده است ، آن هم در آيه 9 سوره «تغابن» «يَوْمَ يَجْمَعَكُمْ لِيَوْمِ الْجَمعِ ذلِكَ يَوْمُ التَّغابُنْ» [روزي كه همه شما را در آن روز اجتماع، گردآوري مي كند، آن روز، روز «تعابن» است.
«تغابن» از ماده «غبن» در اينجا به معني آشكار شدن غبن است، يعني در آن روز ظاهر مي شود چه كسي مغبون شده است. (مفردات راغب)
مرحوم طبرسي در مجمع البيان مي گويد اين ماده هنگامي كه به صورت باب تفاعل (تغابن) به كار رود به معني گرفتن شرّ و رها نمودن خير، يا به معني گرفتن خير و رها نمودن شرّ است، مؤمنان از بهره دنيوي خود چشم پوشيده، و بهره آخرت را مي گيرند و مصداق گرفتن خير و رها كردن شر خواهد بود، بنابراين آنها «غابن» محسوب مي شوند و كافران بهره آخرت را رها كرده و بهره دنيا را گرفته اند، و مصداق رها كردن خير و گرفتن شرند، بنابراين «مغبون» هستند نتيجه اينكه در آن روز «غابن» از «مغبون» آشكار مي گردد.
در صحاح اللغه آمده است كه «غبن» به معني خدعه و نيرنگ است و مغبون شدن، يعني مورد خدعه و نيرنگ قرار گرفتن، و هنگامي كه اين ماده در مورد تفكر به كار رود به معني ضعف و ناتواني است، لذا «غبين» به معني ضعيف الفكر است.
به هر حال در قيامت پرده ها كنار مي رود، و نتايج اعمال و عقائد و نيات آشكار مي شود، و انسان خود را در مقابل انبوهي از نتائج و آثار اعمال خويش مي بيند، و آنجا است كه بدكاران از شكست و زيان خود و فريب و نيرنگ شيطان و از دست دادن سرمايه هاي عظيم و محكوم شدن از سعادت جاويدان و گرفتاري در چنگال عذاب الهي با خبر مي شوند، و اين است غبن حقيقي.
www.eporsesh.com
اين نام در قرآن مجيد تنها يكبار آمده است ، آن هم در آيه 9 سوره «تغابن» «يَوْمَ يَجْمَعَكُمْ لِيَوْمِ الْجَمعِ ذلِكَ يَوْمُ التَّغابُنْ» [روزي كه همه شما را در آن روز اجتماع، گردآوري مي كند، آن روز، روز «تعابن» است.
«تغابن» از ماده «غبن» در اينجا به معني آشكار شدن غبن است، يعني در آن روز ظاهر مي شود چه كسي مغبون شده است. (مفردات راغب)
مرحوم طبرسي در مجمع البيان مي گويد اين ماده هنگامي كه به صورت باب تفاعل (تغابن) به كار رود به معني گرفتن شرّ و رها نمودن خير، يا به معني گرفتن خير و رها نمودن شرّ است، مؤمنان از بهره دنيوي خود چشم پوشيده، و بهره آخرت را مي گيرند و مصداق گرفتن خير و رها كردن شر خواهد بود، بنابراين آنها «غابن» محسوب مي شوند و كافران بهره آخرت را رها كرده و بهره دنيا را گرفته اند، و مصداق رها كردن خير و گرفتن شرند، بنابراين «مغبون» هستند نتيجه اينكه در آن روز «غابن» از «مغبون» آشكار مي گردد.
در صحاح اللغه آمده است كه «غبن» به معني خدعه و نيرنگ است و مغبون شدن، يعني مورد خدعه و نيرنگ قرار گرفتن، و هنگامي كه اين ماده در مورد تفكر به كار رود به معني ضعف و ناتواني است، لذا «غبين» به معني ضعيف الفكر است.
به هر حال در قيامت پرده ها كنار مي رود، و نتايج اعمال و عقائد و نيات آشكار مي شود، و انسان خود را در مقابل انبوهي از نتائج و آثار اعمال خويش مي بيند، و آنجا است كه بدكاران از شكست و زيان خود و فريب و نيرنگ شيطان و از دست دادن سرمايه هاي عظيم و محكوم شدن از سعادت جاويدان و گرفتاري در چنگال عذاب الهي با خبر مي شوند، و اين است غبن حقيقي.
www.eporsesh.com
