پرسش :
ريشه پيدايش دو مذهب تسنن و تشيع كجاست
پاسخ :
تشيع و تسنن، از انشعابهاي فكري و عملي است كه در داخل اسلام پديدار شده است. از همينرو بايستي ريشههاي آن را در بطن اسلام جست و جو كرد، نه بيرون از آن. گفتني است كه مباني فكري تشيع، مبتني بر آيات قرآن و روايات است و بدون توجه به آنها، نميتوان راه به جايي برد. البته نه اين كه راه ديگري وجود نداشته باشد؛ ولي آنهابه نقطه اطمينان بخشي ختم نميشود.
از جمله اين مسائل و ريشهها، تحليل تاريخ صدر اسلام و علل منتهي شدن آن به حكومت معاويهها است. با اندك تأملي در تاريخ صدر اسلام، اين نكته به ذهن ميآيد كه چرا سيره و سنّت پيامبر اكرم(ص) در حكومت و معيشت ـ كه روش پيامبران بود ـ مبدّل به يك نوع اريستوكراسي (Aristocracy) عربي و اشرافيت بيحد و مرز شد.
به عبارت ديگر، خاندان ابوسفيان ـ كه از سرسختترين دشمنان پيامبر خدا(ص) و اسلام بودند و تا آخرين سنگر(فتح مكه) نيز به دشمني خود ادامه دادند ـ چگونه سر از خلافت و حكومت درآوردند و فرزند او معاويه و ديگر وابستگان خاندان اموي، بر اريكه حكومت بر مسلمانان تكيه كردند.
وقتي ريشه اين حوادث را بررسي كنيم، ميبينيم كه معاويه از جانب عمر به حكومت شام منصوب گرديد و حتي در برابر انتقاداتي كه صحابه به نحوه حكومت او داشتند، مقاومت كرد و به آنها ترتيب اثر نداد.
پس از عمر نيز عثمان ـ كه توسط شوراي شش نفره به خلافت رسيده بود ـ به تقويت معاويه همت گماشت و علاوه بر آن، پايههاي تسلط بنياميه را بر سرنوشت اسلام و مسلمانان پيريزي كرد.
پس از عثمان مردم با رشد سياسي و متنبه شدن نسبت به گذشتهها با حضرت علي(ع) بيعت كردند؛ ولي اين پايهها خود را نشان داد و عملاً حكومت حضرت علي(ع) را با مشكل روبه رو ساخت و در نهايت نيز با شهادت اميرالمؤمنين(ع)، آخرين سنگر مقاوم در برابر جريان انحراف رو به خاموشي نهاد.
بايد توجه داشت كه موضوع خلافت، تنها در ابعاد سياسي محصور نبود؛ بلكه موجب تغييرات و ايجاد بدعتهاي گستردهاي در ديگر ابعاد؛ از جمله در فقه و مسائل عملي بود. در برابر اين جريانهاي مختلف انحرافي، تنها حضرت علي(ع) و معدود ياران وفادار آن حضرت بودند كه به مقاومت پرداختند و از اساس اسلام حراست كردند.
شيعه از همان صدر اسلام، به كساني گفته ميشود كه از مكتب اهل بيت(ع) پيروي ميكردند و ميخواستند خود رااز انحرافات پيش آمده، مصون بدارند.
اين گروه، استمرار اسلام محمدي را در امامت علوي ميدانستند. خلاصه آن كه بررسي تاريخ و تحليل دقيق آن،ميتواند حقانيت تشيع و مواضع آن را تا حدود زيادي روشن سازد.
www.eporsesh.com
تشيع و تسنن، از انشعابهاي فكري و عملي است كه در داخل اسلام پديدار شده است. از همينرو بايستي ريشههاي آن را در بطن اسلام جست و جو كرد، نه بيرون از آن. گفتني است كه مباني فكري تشيع، مبتني بر آيات قرآن و روايات است و بدون توجه به آنها، نميتوان راه به جايي برد. البته نه اين كه راه ديگري وجود نداشته باشد؛ ولي آنهابه نقطه اطمينان بخشي ختم نميشود.
از جمله اين مسائل و ريشهها، تحليل تاريخ صدر اسلام و علل منتهي شدن آن به حكومت معاويهها است. با اندك تأملي در تاريخ صدر اسلام، اين نكته به ذهن ميآيد كه چرا سيره و سنّت پيامبر اكرم(ص) در حكومت و معيشت ـ كه روش پيامبران بود ـ مبدّل به يك نوع اريستوكراسي (Aristocracy) عربي و اشرافيت بيحد و مرز شد.
به عبارت ديگر، خاندان ابوسفيان ـ كه از سرسختترين دشمنان پيامبر خدا(ص) و اسلام بودند و تا آخرين سنگر(فتح مكه) نيز به دشمني خود ادامه دادند ـ چگونه سر از خلافت و حكومت درآوردند و فرزند او معاويه و ديگر وابستگان خاندان اموي، بر اريكه حكومت بر مسلمانان تكيه كردند.
وقتي ريشه اين حوادث را بررسي كنيم، ميبينيم كه معاويه از جانب عمر به حكومت شام منصوب گرديد و حتي در برابر انتقاداتي كه صحابه به نحوه حكومت او داشتند، مقاومت كرد و به آنها ترتيب اثر نداد.
پس از عمر نيز عثمان ـ كه توسط شوراي شش نفره به خلافت رسيده بود ـ به تقويت معاويه همت گماشت و علاوه بر آن، پايههاي تسلط بنياميه را بر سرنوشت اسلام و مسلمانان پيريزي كرد.
پس از عثمان مردم با رشد سياسي و متنبه شدن نسبت به گذشتهها با حضرت علي(ع) بيعت كردند؛ ولي اين پايهها خود را نشان داد و عملاً حكومت حضرت علي(ع) را با مشكل روبه رو ساخت و در نهايت نيز با شهادت اميرالمؤمنين(ع)، آخرين سنگر مقاوم در برابر جريان انحراف رو به خاموشي نهاد.
بايد توجه داشت كه موضوع خلافت، تنها در ابعاد سياسي محصور نبود؛ بلكه موجب تغييرات و ايجاد بدعتهاي گستردهاي در ديگر ابعاد؛ از جمله در فقه و مسائل عملي بود. در برابر اين جريانهاي مختلف انحرافي، تنها حضرت علي(ع) و معدود ياران وفادار آن حضرت بودند كه به مقاومت پرداختند و از اساس اسلام حراست كردند.
شيعه از همان صدر اسلام، به كساني گفته ميشود كه از مكتب اهل بيت(ع) پيروي ميكردند و ميخواستند خود رااز انحرافات پيش آمده، مصون بدارند.
اين گروه، استمرار اسلام محمدي را در امامت علوي ميدانستند. خلاصه آن كه بررسي تاريخ و تحليل دقيق آن،ميتواند حقانيت تشيع و مواضع آن را تا حدود زيادي روشن سازد.
www.eporsesh.com
