پرسش :
چرا در آخرت حضرت فاطمه (سلام الله علیها) از انسان ها در مورد فرزندش محسن سؤال مي كند؟
پاسخ :
قرآن کريم مي فرمايد: «وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ* بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ؛ پرسند چو زان دخترك زنده بهگور. به كدامين گناه كشته شده است». (تکوير، 8)
نکته قابل توجه آن است که قرآن کريم نمي گويد از قاتلين سوال مي کنند بلکه مي گويد از اين کودکان معصوم سوال مي شود که گناهشان چه بوده است که چنين بي رحمانه کشته شدند. گوئي قاتلين ارزش بازپرسي را هم ندارند. مفضل مي گويد: «به حضرت صادق عليه السلام عرض کردم: درباره آيه شريفه «و اذا الموده سلئت باي ذنب قتلت» چه مي فرمائيد؟ حضرت فرمود: اي مفضل به خدا سوگند که مووده (کودک در خاک پنهان شده) محسن است، زيرا او از ما مي باشد، اين است معني مؤوده و غير از اين نيست و هر کس غير از اين بگويد او را تکذيب کنيد». (بحارالانوار، ج 53، ص 23)
در روايت مفضل از قول امام صادق عليه السلام آمده که حضرت فرمود در روز قيامت حضرت خديجه و فاطمه بنت اسد که جده هاي محسن مي باشند، او را در حالي که خون آلود است با خود مي آورند و به همراه آنان جماعتي ديگر و مادرش حضرت فاطمه گريه مي کند و فرياد مي زند و مي گويد اين همان روزي است که به شما وعده داده بودند.(انبياء، 103) جبرئيل از طرف محسن فرياد مي زند و مي گويد من ستمديده ام و ياري مي جويم رسول خدا محسن را روي دست گرفته او را بالا به سوي آسمان نگه مي دارد و مي فرمايد: «امروز روزي است که هر که بدي انجام داده، در مقابل خود مي بيند».
و در حديث مفضل آمده که امام صادق عليه السلام فرمود سپس فاطمه زهرا (س) مي ايستد و مي گويد خدايا وعده اي که دادي در مورد ظالمين و به غضب در آورندگان و ضاربان من و اذيت کنندگان نسبت به اولادم عملي کن.
لازم به ذکر است که اين مضمون هم نسبت به قيامت مطرح شده و هم در مورد رجعت و هنگام قيام امام عصر (عج) و جمع بين اين دو زمان به اينست که عذاب ادني و کمتر در هنگام رجعت است و عذاب شديد در قيامت.
خلاصه کلام آن که:
کساني که ظلم کردند و افرادي که راضي به اين ظلمها بودند و همه افراد مورد خطابند که چرا بايد اجازه دهند چنين فجايعي در عالم رخ دهد و انسانيت تا اين حد سقوط کند که براي رسيدن به مطامع دنيوي و رياست چند روزه اين فجايع را در حق دختر پيامبر روا دارند تا حدي که فرزند ايشان در اثر ضربات بر پهلوي ايشان سقط شود. آيا اين است رعايت دستور محبت ذوي القربي: «قل لاسئلکم عليه اجرا الا الموده في القربي».
در هر صورت همه مسئولند لکن جنايت کاران و قاتلان و ضاربان و نوطئه گران مجازات مي شوند. و کساني که بشنوند و راضي باشند يا سکوت کنند و اعتراضي نداشته باشند نيزشريک جرمند از مردم و انسان ها که سوال مي شوند مقصود مردم آن عصر است که شاهد اين فجايع بودند و کاري نکردند و با سکوت خود توطئه گران را تاييد کردند.
porseman.org
قرآن کريم مي فرمايد: «وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ* بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ؛ پرسند چو زان دخترك زنده بهگور. به كدامين گناه كشته شده است». (تکوير، 8)
نکته قابل توجه آن است که قرآن کريم نمي گويد از قاتلين سوال مي کنند بلکه مي گويد از اين کودکان معصوم سوال مي شود که گناهشان چه بوده است که چنين بي رحمانه کشته شدند. گوئي قاتلين ارزش بازپرسي را هم ندارند. مفضل مي گويد: «به حضرت صادق عليه السلام عرض کردم: درباره آيه شريفه «و اذا الموده سلئت باي ذنب قتلت» چه مي فرمائيد؟ حضرت فرمود: اي مفضل به خدا سوگند که مووده (کودک در خاک پنهان شده) محسن است، زيرا او از ما مي باشد، اين است معني مؤوده و غير از اين نيست و هر کس غير از اين بگويد او را تکذيب کنيد». (بحارالانوار، ج 53، ص 23)
در روايت مفضل از قول امام صادق عليه السلام آمده که حضرت فرمود در روز قيامت حضرت خديجه و فاطمه بنت اسد که جده هاي محسن مي باشند، او را در حالي که خون آلود است با خود مي آورند و به همراه آنان جماعتي ديگر و مادرش حضرت فاطمه گريه مي کند و فرياد مي زند و مي گويد اين همان روزي است که به شما وعده داده بودند.(انبياء، 103) جبرئيل از طرف محسن فرياد مي زند و مي گويد من ستمديده ام و ياري مي جويم رسول خدا محسن را روي دست گرفته او را بالا به سوي آسمان نگه مي دارد و مي فرمايد: «امروز روزي است که هر که بدي انجام داده، در مقابل خود مي بيند».
و در حديث مفضل آمده که امام صادق عليه السلام فرمود سپس فاطمه زهرا (س) مي ايستد و مي گويد خدايا وعده اي که دادي در مورد ظالمين و به غضب در آورندگان و ضاربان من و اذيت کنندگان نسبت به اولادم عملي کن.
لازم به ذکر است که اين مضمون هم نسبت به قيامت مطرح شده و هم در مورد رجعت و هنگام قيام امام عصر (عج) و جمع بين اين دو زمان به اينست که عذاب ادني و کمتر در هنگام رجعت است و عذاب شديد در قيامت.
خلاصه کلام آن که:
کساني که ظلم کردند و افرادي که راضي به اين ظلمها بودند و همه افراد مورد خطابند که چرا بايد اجازه دهند چنين فجايعي در عالم رخ دهد و انسانيت تا اين حد سقوط کند که براي رسيدن به مطامع دنيوي و رياست چند روزه اين فجايع را در حق دختر پيامبر روا دارند تا حدي که فرزند ايشان در اثر ضربات بر پهلوي ايشان سقط شود. آيا اين است رعايت دستور محبت ذوي القربي: «قل لاسئلکم عليه اجرا الا الموده في القربي».
در هر صورت همه مسئولند لکن جنايت کاران و قاتلان و ضاربان و نوطئه گران مجازات مي شوند. و کساني که بشنوند و راضي باشند يا سکوت کنند و اعتراضي نداشته باشند نيزشريک جرمند از مردم و انسان ها که سوال مي شوند مقصود مردم آن عصر است که شاهد اين فجايع بودند و کاري نکردند و با سکوت خود توطئه گران را تاييد کردند.
porseman.org
