پرسش :
آيا شفاعت پيامبران و امامان در عالم برزخ شامل حال ما مي شود يا در قيامت؟ و اگر در قيامت است پس چرا امامان بعضي از عذاب قبر نجات مي دهند؟
پاسخ :
بي شك ازجمله زمانهائي كه شفاعت در آن صورت مي گيرد روز قيامت است، چرا كه بسياري از آيات شفاعت ناظر به آن روز مي باشد، ولي آيا در جهان برزخ و يا حتي در عالم دنيا نيز شفاعت صورت مي گيرد و در آخرت نيز قبل از پايان حساب شفاعتي هست يا نه؟ جاي گفتگو است.
مرحوم علّامه طباطبائي در اينجا بحث مشروحي دارد، و در پايان چنين نتيجه مي گيرد كه مسأله شفاعت در آخرين موقف از موقف روز قيامت انجام مي گيرد، در اينجاست كه شفاعت كننده، تقاضاي مغفرت شفاعت شونده را مي كند تا بدين وسيله وارد دوزخ نشود، و يا به كمك شفاعت او بعضي از كساني كه در دوزخند خارج شوند.
وي در بعضي ديگر از كلماتش اشاره به عالم برزخ كرده و رواياتي را كه بر حضور پيامبر(صلي الله عليه وآله وسلم)و ائمه (عليهم السلام) به هنگام مرگ و سؤال قبر و كمك به مؤمنان دلالت دارد مورد توجه قرار داده، مي افزايد اينها از قبيل شفاعت نيست، بلكه از قبيل تصرّف و حكومت الهيّه اي است كه خدا به آنها بخشيده.
به هر حال آنچه از مجموعة آيات و روايات به دست مي آيد اين است كه «شفاعت» به معني وسيع كلمه در هر سه عالم (دنيا، برزخ و آخرت) صورت مي پذيرد، هرچند محل اصلي شفاعت و آثار مهم آن در قيامت و براي نجات از عذاب دوزخ است.
آنچه مسلم است اين است كه شفاعت پارتي بازي نيست نه در برزخ نه در قيامت . شفاعت مقام بالايي اي است براي ائمه ي اطهار (عليهم السلام) وپيامبر صلي الله عليه و آله نظير مقام اعراف . وهر كسي اعمالش مطابق اعمال آنان بود با همان پرونده آن امام بررسي مي شود و هيچگاه به اين معني نيست كه گناهي بي جهت بخشيده شود.
www.morsalat.com
بي شك ازجمله زمانهائي كه شفاعت در آن صورت مي گيرد روز قيامت است، چرا كه بسياري از آيات شفاعت ناظر به آن روز مي باشد، ولي آيا در جهان برزخ و يا حتي در عالم دنيا نيز شفاعت صورت مي گيرد و در آخرت نيز قبل از پايان حساب شفاعتي هست يا نه؟ جاي گفتگو است.
مرحوم علّامه طباطبائي در اينجا بحث مشروحي دارد، و در پايان چنين نتيجه مي گيرد كه مسأله شفاعت در آخرين موقف از موقف روز قيامت انجام مي گيرد، در اينجاست كه شفاعت كننده، تقاضاي مغفرت شفاعت شونده را مي كند تا بدين وسيله وارد دوزخ نشود، و يا به كمك شفاعت او بعضي از كساني كه در دوزخند خارج شوند.
وي در بعضي ديگر از كلماتش اشاره به عالم برزخ كرده و رواياتي را كه بر حضور پيامبر(صلي الله عليه وآله وسلم)و ائمه (عليهم السلام) به هنگام مرگ و سؤال قبر و كمك به مؤمنان دلالت دارد مورد توجه قرار داده، مي افزايد اينها از قبيل شفاعت نيست، بلكه از قبيل تصرّف و حكومت الهيّه اي است كه خدا به آنها بخشيده.
به هر حال آنچه از مجموعة آيات و روايات به دست مي آيد اين است كه «شفاعت» به معني وسيع كلمه در هر سه عالم (دنيا، برزخ و آخرت) صورت مي پذيرد، هرچند محل اصلي شفاعت و آثار مهم آن در قيامت و براي نجات از عذاب دوزخ است.
آنچه مسلم است اين است كه شفاعت پارتي بازي نيست نه در برزخ نه در قيامت . شفاعت مقام بالايي اي است براي ائمه ي اطهار (عليهم السلام) وپيامبر صلي الله عليه و آله نظير مقام اعراف . وهر كسي اعمالش مطابق اعمال آنان بود با همان پرونده آن امام بررسي مي شود و هيچگاه به اين معني نيست كه گناهي بي جهت بخشيده شود.
www.morsalat.com
