پرسش :

احکامی را در مورد روزه ماه شعبان بفرمایید .

پاسخ :
حضرت علی (علیه السلام) فرمودند که ماه رجب ماه من است ماه شعبان ماه رسول الله است و ماه رمضان ماه خداست . و این را همه شنیده اید . پیامبر در آخرین روزهای ماه شعبان می فرمود که همه ی شما به ماه خدا دعوت شده اید . اینکه چه کسی بتواند به این میهمانی برود و دعوت بشود به آدابش برمی گردد . حضرت علی (علیه السلام) می فرماید که رجب ماه من است یعنی اولی ماه ولایت و ماه شعبان ماه رسول الله است یعنی دومی ماه نبوت است و سومین ماه ضیافت است . ما می خواهیم به ضیافت برویم ف راه را برای ما مشخص کرده اند . ولایت ، نبوت و ضیافت ، این طریق است و این دو ماه را هم ماه آمادگی برای ورود به ضیافت شمرده اند . یکی از اسباب آمادگی روزه داری در این دو ماه است . خوش به حال کسانی که ماه رجب را روزه داشته اند و نماز و دعاهای آنرا بجا آورده اند . روزه در ماه شعبان هم تاکید موکد است و روزه در سیزدهم و چهاردم و پانزدهم ماه شعبان ایام البیض است که در این سه روز ما می درخشد و این اختصاص به ماه رجب ندارد . در تمام ماههای قمری سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم ایام البیض است و روزه گرفتن مستحب است .پس اگر توانستید این سه روز را روزه بگیرید . همچنین سه روز آخر ماه شعبان که روایت داریم که هر کس که این سه روز را روزه گرفت مثل این است که دو ماه را پی در پی روزه گرفته است . سه روز آخر را خدا ده برابر پاداش می دهد و می شود سی روز و ماه رمضان را هم روزه گرفت ومی شود دو ماه پشت سر هم . اما کسانی که روزه ی قضا دارند ، اگر از سال گذشته روزه ی قضا دارید سعی کنید که در ماه شعبان قضای روزه هایتان را بجا بیاورید و این تکلیف است . برخی فقهاء فتوا دارند یا احتیاط واجب دارند که تا پیش از ماه رمضان سال بعد ، غذای روزه ها را بجا بیاوریم و اگر در این ایام و ماه شعبان باشد ثواب روزه داری در این ماه را هم می برید . این ماه دعاهای زیادی دارد مثل مناجات شعبانیه . این مناجات مناجات امامان ماست ، حضرت امام خمینی مردم را به خواندن این مناجات توصیه می کردند .