پرسش :

علماى اخلاق روزه را به روزه عوام، روزه خواص و روزه خواص الخواص درجه بندى کرده اند، آیا این امر دلیل دینى دارد؟

پاسخ :
آنچه علماى اخلاق فرموده اند، برگرفته از مجموع روایاتى است که در این زمینه وجود دارد.
امام باقر (علیه السلام)  درباره روزه «عوام» مى فرماید : «روزه دار هر کارى انجام دهد، براى روزه او زیانى ندارد ؛ اگر از چهار کار خود دارى کند : خوردن، آشامیدن، آمیزش با زنان و فرو رفتن در آب».1
امام صادق (علیه السلام)  درباره روزه «خواص» مى فرماید : «هرگاه روزه دار بودى، باید گوش و چشم تو در برابر کارهاى حرام و همه اعضاى تو در برابر کارهاى زشت نیز روزه دار باشد».2
حضرت على (علیه السلام)  درباره روزه «خواص الخواص» مى فرماید : «روزه قلب و خوددارى از فکر گناه، برتر از روزه شکم و خوددارى از خوراک است».3
پی نوشت:
1. من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 107.
2. بحار الانوار، ج 96 ص 292.
3. ر.ک : غرر الحکم و درر اللکلم.
منبع : پرسمان