فرانکو نرو
Nero, Franco
بازيگر (1941، پالرمو - ايتاليا)
با نا م فرانچسکو اسپارتانرو به دنيا آمد. از نيمه ي اول دهه ي 1960 وارد سينماي ايتاليا شد. با نقش حضرت آدم (ع) در کتاب آفرينش به شهرت رسيد، اما هيچ گاه در سطح بين المللي ستاره نشد، شايد چون مثل ديگر ستارگان اروپايي، انگليسي را با لهجه ي خوش آيندي صحبت نمي کرد. با اين همه در سينماي اروپا سال ها حضوري فعال داشته است. به ياد ماندني ترين نقش هايش، «لانسلو دو لاک» در کاملات، «هوراشيو» در تريستانا و نقش اصلي سري فيلم هاي جنگو بودند. سال ها با ونسا ردگريو زندگي مشترکي داشت و پسرشان، کارلو گابريل نرو، فيلم نامه نويس است.
از فيلم ها: 1964 - لاچلستينا (ليتزاني)؛ 1965 - کتاب مقدس (هيوستن)؛ 1966 - مرداني با قدم هاي سنگين (آ. باند)، جنايت کاران کهکشان (داوسن)، تکنيک يک آدم کش (پراسپري)، زمان قتل عام (فولچي)، جنگو، يک دلار براي هر سر (کوربوچي)؛ 1967 - کاملات (لوگان)؛ 1968 - مکاني خلوت در بيرون شهر (ا. پتري)؛ 1969 - يک کارآگاه (گوئريني)، مزدور (کوربوچي)؛ 1970 - تريستانا (بونوئل)، باکره و کولي (ک. مايلز)، نبرد نرتوا (بولاييچ)؛ 1972 - پاپ جون (م. آندرسن)، تعطيلات (براس)؛ 1973 - قتل ماته اوتي (وانچيني)؛ 1974 - موسوليني - آخرين اقدام (ليتزاني)، چرا رئيس دادگاه بخش خودکشي کرد (دامياني)؛ 1975 - رسوايي (سامپري)، چهار سوار آخرالزمان (فولچي)؛ 1976 - مارش پيروزي (بلوکيو)، کوئما (کاستلاري)؛ 1977 - جنگو، بازگشت بزرگ (کوربوچي)؛ 1978 - نيروي ده از ناوارون (گاي هاميلتن)؛ 1979 - يک درام طبقه ي متوسط (وانچيني)؛ 1980 - مردي با چهره ي بوگارتي (دي)، روز کبرا (کاستلاري)؛ 1981 - سمندر (زينر)، نينجا وارد مي شود (گولان)؛ 1982 - کرل (فاس بيندر)، کاميکازه 89 (گِرم)، زنگ هاي سرخ (ميمکا)؛ 1983 - واگنر (پالمر)؛ 1985 - دختر (ماتسون)؛ 1986 - سرزمين محبوب (کاکويانيس)؛ 1988 - توسکانيني جوان (زفيرلي)؛ 1990 - جان سخت 2 (هارلين)؛ 1991 - آمليا انيل را دوست دارد (سارمينتو)؛ 1994 - جاناتان خرس ها (کاستلاري) (+ ت. ، ف.)؛ 1995 - خواب معصومانه (ا. ميچل)؛ 1997 - مافياي زيبا (د. گرين)؛ 1998 - صحبت فرشتگان (هام)؛ 1999 - دروغ هاي بي خطر (م. آدامز)؛ 2000 - سان پائولو (راجر يانگ).
