لسلي نيلسن

Nielsen, Leslie                                            

بازيگر (1922، رجيناي ساسکاچوان - کانادا)

پدرش از نيروهاي پليس سوار کانادا بود طي جنگ جهاني دوم، مدتي را به خدمت در نيروي هوايي سلطنتي کانادا گذراند و سپس گوينده و مجري برنامه هاي موسيقي راديويي شد. با استفاده از يک بورس تحصيلي به تماشاخانه ي نيبرهود نيويورک رفت و نزد سنفورد مايسنر، بازيگر و نزد مارتا گراهام، رقص آموخت. در پي آن، بازي در تآتر و برنامه هاي اوليه ي تلويزيوني را در پيش گرفت و در اوايل دهه ي 1950 با بازي در باج به سينما راه يافت. در طيف گسترده اي از نقش هاي اول و دوم ظاهر شد و هر دو شخصيت هاي منفي و شرور، و مثبت و دوست داشتني را به تصوير کشيد. ليکن موفقيت اصلي او در اواخر دوران بازيگري و زماني به دست آمد که جاي گاهش را در کمدي و فيلم هايي مثل هواپيما! و سلاح عريان يافت. بازي هاي بي شمار او در تلويزيون و ايفاي نقش هاي اول در مجموعه هاي گوناگون آن، مثل نسل جديد (1961-1962)، پيتن پليس (1956)، محافظان (1969-1970) و جوخه ي پليس (1982)، نمايان گر دوران پُرکار فعاليت هاي اين بازيگر قد بلند (يک متر و هشتاد و نه سانتي متر) در تلويزيون و سينماي امريکاست.

از فيلم ها: 1955 - باج (سيگال)؛ 1956 - جنس مخالف (د. ميلر)، سياره ي ممنوع (ف. م. ويلکاکس)؛ 1957 - تامي و آدم مجرد (پِوني)، شب داغ تابستاني (د. فريدکين)؛ 1958 - چوپان (ج. مارشال)؛ 1965 - هارلو (گ. داگلاس)، قطار شبانه به پاريس (ر. داگلاس)؛ 1966 - دشت نشين (د. ل. ريچ)، بو ژست (د. هيز)؛ 1967 - رُزي! (د. ل. ريچ)، جدال در آبيلين (ويليام هيل)؛ 1968 - کنترپوآن (ر. نلسن)، شياطين ديتن (شي)؛ 1969 - چگونه مرتکب ازدواج شويم (پاناما)؛ 1971 - زندگي دوباره ي زاکاري ويلر (ب. وين)؛ 1972 - ماجراي پُسايدون (نيم)؛ 1977 - زنده باد نيول! (گ. داگلاس)، قتل در آمستردام (کلوز)؛ 1979 - شهر در آتش (راکوف)؛ 1980 - هواپيما! (ج. زوکر، د. زوکر و ايبراهمز)؛ 1981 - موجود فضايي مهربان نبود (کيمل)؛ 1982 - غلط درست است (ر. بروکس)؛ 1986 - ميهن پرست (ف. هريس)، سياه پوست (ماينر)، 1987 - ديوانه (ريت)، خانه جايي است که دل در آن جاست (برومفيلد)؛ 1988 - سلاح عريان: از پرونده هاي دسته ي پليس! (د. زوکر)؛ 1990 - دوباره در چنگ شيطان (ب. لوگان)؛ 1991 - سلاح عريان دو و يک دوم: بوي ترس (د. زوکر)؛ 1992 - همه ي آن چه که براي کريسمس مي خواهم (ليبرمن)؛ 1993 - نينجاهاي موج (ايزراييل)؛ 1994 - سلاح عريان سه و سه و يک سوم: آخرين اهانت (پ. سيگال)؛ 1995 - دراکولا: مرده يا دوستدار آن (م. بروکس)، بچه ي کرايه اي (گربر)، 1996 - ضد جاسوسي (فريدبرگ)؛ 1998 - اشتباهاً متهم (پرافت)؛ 1999 - استتار (کيچ)؛ 2000 - سانتا کي؟ (دير)؛ 2001 - يک مسخرگي فضايي (آ. گُلداستاين).