آنتوني هاپکينز
هاپکينز، آنتوني Hopkins, Anthony
بازيگر (1937، پورت تالبوتِ ويلز جنوبي - انگلستان)
با نام فيليپ آنتوني هاپکينز به دنيا آمد. تحصيلاتش را در آکادمي سلطنتي هنرهاي دراماتيک لندن و کالج نمايش کارديف به پايان برد. از سال 1960 در شهرهاي مختلف انگلستان روي صحنه رفت و هشت سال از (1966 تا 1973) عضو نشنال تيه تر لندن بود. در 1974 نيز براي نخستين بار در برودوي روي صحنه رفت. در دومين فيلم بلند سينمايي خود، شير در زمستان در نقش «ريچارد شيردل» بازي کرد. در تلويزيون نيز فعاليت داشته است. براي بقاياي روز و نيکسن کانديداي دريافت اسکار بهترين بازيگر نقش اول بود و قبل تر همين جايزه را براي سکوت بره ها از آن خود کرده بود.
برجسته ترين صفت هاپکينز، تسلط بر صحنه و توانايي بي اندازه اش در جان بخشي به هر نقشي است که، چه بر روي صحنه و چه در تلويزيون و سينما، به او ارجاع مي شود. او که از تآتر به سينما آمده بود، خيلي زود موقعيتش را به عنوان بازيگري توانا تثبيت کرد و در نقش هايي متفاوت، از «ريچارد شيردل» گرفته تا «لويد جرج» و «هانيبال»، قاتل آدم خوار، «کازيمودو»، «آدولف هيتلر»، «اسحاق رابين» و «نيکسن» رئيس جمهور امريکا با موفقيت ظاهر شد. لارنس اوليوير، که نخستين بار در اتللو نقشي به او داده بود آن چنان تحت تأثير بازي اش قرار گرفت که به ستايش او پرداخت. هاپکينز از تجارت تآتري به عنوان زيربناي بازي خود در تلويزيون و سينما سود جست و در نقش «پي ير» در مجموعه ي تلويزيوني جنگ و صلح (1973) بازي فوق العاده اي ارائه داد و به خاطرش جايزه ي آکادمي سينما و تلويزيون انگلستان را دريافت کرد. 1976، سال موفقيت هاپکينز در امريکا بود. بازي به يادماندني او در محصول تلويزيوني پرونده ي آدم ربايي ليندبرگ و ايفاي نقش «ناخدا بلاي» در کشتي بونتي تحسين مطبوعات را به دنبال داشت. استخوان بندي محکم و ظاهر هم چون بوکسور او، مناسب هم نقش هاي تاريخي و هم معاصر است. حضور، زمان سنجي و سبک هاپکينز بر روي پرده متمايز است.
از فيلم ها: 1967 - اتوبوس سفيد (م. آندرسن)؛ 1968 - شير در زمستان (هاروي)؛ 1969 - هملت (ريچاردسن)؛ 1970 - جنگ آينه اي (پي يرسن)؛ 1971 - وقتي که هشت زنگ به صدا درمي آيند (پريه)؛ 1972 - وينستن جوان
(آتن بارو)؛ 1974 - نيروي نابودکننده (ر. لستر)؛ 1977 - آدري رُز (وايز)، پلي در دوردست (آتن بارو)؛ 1978 - جادو (آتن بارو)، مخمل بين المللي (فوربز)؛ 1980 - مرد فيل نما (د. لينچ)، تغيير فصل ها (ر. لانگ)؛ 1984 - کشتي بونتي (دانلدسن)؛ 1986 - پدر خوب (نيوئل)؛ 1987 - شماره ي 84 خيابان چرينگ کراس (د. جونز)؛ 1988 - مرد دهم (گلد)؛ 1989 - مخالفت همگاني (وينر)؛ 1990 - ساعات پُرالتهاب (چيمينو)؛ 1991 - سکوت بره ها (جاناتان دمي)؛ 1992 - دراکولاي برام استوکر (کوپولا)، هواردز اند (آيوري)؛ 1993 - سرزمين سايه (آتن بارو)، بقاياي روز (آيوري)؛ 1994 - راه ولويل (آ. پارکر)، بي گناه (شله زينجر)؛ محاکمه (د. جونز)، افسانه هاي پاييز (زوييک)؛ 1995 - نيکسن (آ. استون)، آگست (فقط ک.)؛ 1996 - پيکاسوي جاوداني (آيوري)؛ 1997 - آميستاد (اسپيلبرگ)؛ 1998 - نشان زورو (کامبل)، ملاقات با جو بلک (برست)؛ 1999 - تيتوس (تيمور)؛ 2000 - مأموريت: غيرممکن 2 (وو).
