اميرحسين شرافت
بسم الله الرحمن الرحيم
يادي از انديشمند فرهيخته مرحوم حجت‌الاسلام و المسلمين حاج اميرحسين شرافت
دنيا گذرگاهي است براي سراي آخرت، از اين گذرگاه براي آن قرارگاهتان توشه برداريد. امام علي (عليه‌السلام)
هرگز نميرد آنکه دلش زنده شد به عشق *** ثبت است بر جريده عالم دوام ما
نورانيت سيماي ملکوتي و عمق نگاهش همگان را به تحير واميداشت، جذبه چشمانش هر بيننده‌اي را محو تماشاي وجودش ميکرد، شادابي چهره‌اش که همراه با محبت و عطوفت بود ياران و دوستانش را نظاره گر هميشگي وجودش ساخته بود و آنگاه که به کلام متين و با طراوتش گوش جان مي‌سپردند آرامش و آسايش را در وجودشان احساس ميکردند، قلم روان و توانايش که به حرکت مي‌افتاد نقل دل ميکرد و بر دل مي‌نشست، چرا که به سخن قرآن (ن و القلم و ما يسطرون) ايمان عميق داشت و بيانگر آن سخن زيبا بود که قلم اگر شرافتي دارد از رقم دارد.
در زمستان سال 1348 آنگاه که نزولات آسماني زمين افسرده را سيراب مينمود خداوند نعمت و برکت خود را بر خانواده شرافت نازل نمود و اميرحسين در يک خانواده مذهبي و کشاورز در روستاي دارگان از توابع شهرستان فلاورجان اصفهان ديده به جهان گشود و شادابي و نشاط را به جمع خانواده باز آورد و از همان کودکي تحت تربيت پدر و مادري با ايمان رشد و نمو يافت، در سال 1354 وارد دبستان شد و پس از طي تحصيلات ابتدايي در مدرسه شهيد ديالمه در سال 1359 وارد مدرسه راهنمايي شيخ طوسي شد و تا کلاس دوم راهنمايي ادامه تحصيل داد اما شوري که همراه با حرکت پوياي انقلاب اسلامي در جامعه ايجاد شده بود و عشق و ارادت خاص او و خانواده‌اش به حوزه و روحانيت او را بر آن داشت که براي ادامه تحصيل حوزه علميه را انتخاب نمايد.
در سال 1361 به همراه جمعي از دوستانش وارد مدرسه علميه شهيد محمد منتظري سهروفيروزان شد و تحت تعليم و تربيت اساتيدي همچون آقايان دانشمند، ضيايي، حسيني، فخري، و مرحوم حجت‌الاسلام و المسلمين سيد محمد باقر هاشمي امام جمعه فقيد پيربکران قرار گرفت و پس از طي دروس جامع المقدمات عشق و علاقه به فراگيري سطوح بالاتر علمي موجب شد تا اميرحسين در سن 14 سالگي و در سال 1363 به شهر مقدس قم هجرت نمايد و با حضور در مدرسه بعثت از محضر اساتيدي چون حجج اسلام حسيني، شهيد سخاوتي، وحدت، کيميايي، آل غفور، شجاعي، محمدي، کسب فيض نمايد و سپس با حضور در مدرسه خان در محضر اساتيد بزرگ حوزه همچون حضرات آيات گرامي و سبحاني، پناهنده، خاتمي، سير صعودي در مسير فهم و درک علوم اسلامي را آغاز نمود و تا مرحله تحصيل درس خارج فقه و اصول با موفقيت پيش رفت.
در اواسط دوران هشت ساله دفاع مقدس با اينکه تازه در عنفوان جواني به سر مي‌برد حضور در جبهه‌هاي نبرد را بر خود واجب دانست و به همراه جمعي از دوستان در جهاد عليه متجاوزين شرکت نمود.
حجت‌الاسلام والمسلمين اميرحسين شرافت همزمان با دروس حوزوي دوره دبيرستان را نيز تکميل نمود و با ورود به دانشگاه تا مقطع کارشناسي ارشد ادامه تحصيل داد. وي در سال 1378 ازدواج نمود که حاصل زندگي پر برکتش دو فرزند دختر و پسر 13 ساله و 8 ساله ميباشد که اميد است با تلاش مادر بزرگوارشان ادامه دهنده راه پر برکت آن يار سفر کرده باشند.
ايشان در مقابله با افکار متحجرانه حضور مؤثر داشت. آموختن علوم ديني و دانشگاهي او را از تهذيب نفس و شرکت در دروس اساتيد بزرگ اخلاق باز نميداشت. براي او سالهاي حضور در مدرسه خان در جوار حرم حضرت معصومه (سلام‌الله عليها) سالهاي سلوک اخلاقي و خود سازي بود، و با داشتن سمت‌هاي مديريتي مهم علمي و فرهنگي خود را نباخت و بر ديگران فخرفروشي نکرد.
انتخاب فعاليت در زمينه‌هاي ديني و فرهنگي نشان از نگرشي عميق دارد و اين راه سخت و پر فراز و نشيبي بود که مرحوم اميرحسين شرافت برگزيد. مردي بزرگ که ايستاده بود تا فروغ جاودان دين را بسط و گسترش دهد. چرا که فعاليت‌هاي فرهنگي بسيار دير بازده و پنهان است، دقت و تلاش مستمر مي‌خواهد تا به نتيجه برسد و اين کوشش از خود گذشتگي مي‌خواهد چون شمعها بسوزد، تا ديگران در نور علم و معرفت به کمال برسند.
ايجاد حيات فکري و معنوي و مهيا نمودن بستر نگرش به خالق و نشر آنچه مورد نظر اوست، جايگاهي است که کمتر نصيب خلق مي‌شود.
نشر کتب مختلف، مديريت پايگاه اطلاع رساني سراسري اسلامي (پارسا)، سردبيري فصلنامه علوم اسلامي، انتشار کتب متعدد در مبحث کتابشناسي و مأخذشناسي به زبان‌‌هاي فارسي و عربي و انتشار مقالات و گزارش‌هاي خواندني در مجلات کتاب هفته و کتاب ماه و نشريات ديگر، تنها بخشي از فعاليت‌هاي آن مرحوم بود. آخرين فعاليت ايشان پروژه‌ي عظيم دايره‌المعارف امام حسين (عليه السلام) بود که در کنار ساير کارها در دست اقدام بود که ان‌شاءالله با ياري خداوند و دعاي خير ايشان و مساعدت همکاران گرامي به اتمام خواهد رسيد.
مرحوم اميرحسين شرافت پس از شروع همکاري با مؤسسه پارسا، ابتدا مسول روابط عمومي و سپس مدت 10 سال مسوليت مؤسسه را به عهده گرفت که اين مهم در دوران طولاني بيماري نيز ادامه داشت. ماحصل درايت و تلاش او، گردآوري بخش عظيمي از آثار مکتوب در بستر دين اسلام راستين و زنده ساختن نام و خاطره مؤلفان شيعه و ترويج ميراث گرانبهاي آنان بوده است. بدون شک خدمات علمي و فرهنگي ايشان، باقيات و صالحاتي است که در دنيا و آخرت توشه‌اي دلفريب بود. در دنيا، دستگير طالبان حقيقت و در آخرت محشور شدن با اولياء الهي است.
دوران طولاني بيماري او را از تلاش علمي و مديريتي باز نداشت و تا روزهاي واپسين عمر در راه هدف با روحي بر نشاط تلاش ميکرد. شرافت، عزت، قناعت و مديريت زمان سرفصل کار او بود و سؤال و درخواستش را فقط با خداوند نجوا ميکرد و درد دلهايش را با ائمه معصومين (عليهم‌السلام) در ميان مي‌گذاشت. انقطاع از دنيا و دنيا داران و اميدواري به رحمت الهي، شرحي است بر دو سال آخر زندگي‌اش که از همه چيز دل کنده بود و فقط به انجام تکاليف ديني مي‌انديشيد.
سرانجام پس از عمري تلاش و کوشش پر افتخار و تحمل صبورانه و رضامندانه دوران بر درد و رنج بيماري با قلبي مالامال از محبت و عشق به ائمه اطهار (عليهم‌السلام) در تاريخ سه شبنه1394/4/23 مصادف با هفتمين شب شهادت مولاي متقيان اميرمؤمنان (عليه‌السلام) رخ در نقاب خاک کشيد و مهمان مولايش امام حسين (عليه‌السلام) شد که عمري همنام او بود و بر مظلوميت او گريست و انتظار همنشيني با آن حضرت را مي‌کشيد. روحش قرين رحمت الهي و در بهشت برين همجوار مولايش اميرالمؤمنين (عليه‌السلام) باشد.
از طرف جمعي از دوستان و همسنگران آن مرحوم با همکاري مؤسسه آل البيت (عليهم‌السلام) لاحياء التراث
