باب هوپ

 Hope, Bob                                         

بازيگر (1903، لندن - انگلستان؛ 2003)

با نام لسلي تاونيز هوپ به دنيا آمد. چهار ساله بود که هم راه والدينش به امريکا مهاجرت کرد. در سال 1922 به وودويل راه يافت و هم راه با فتي آربوکل به اجراي نمايش هاي سيار پرداخت. سپس به برودوي رفت و آرام آرام به شهرت رسيد. طي سال هاي 1934 تا 1936 در هشت فيلم کوتاه کمدي بازي کرد. تا اين که به دعوت پارامونت با برنامه ي بزرگ راديويي 1938 وارد سينما شد. در 1939 با هم کاري بينگ کرازبي و دوروتي لامور بازي در چند فيلم «جاده اي» را آغاز کرد که بسيار مورد توجه قرار گرفتند. از 1941 تا 1953 - به جز 1948- يکي از ده ستاره ي پول ساز هاليوود بود و شانزده بار اجراي مراسم اسکار را به عهده داشت. پنج بار جايزه ي افتخاري اسکار را از آن خود کرده است. چندين کتاب طنز درباره ي زندگي و سفرهايش و نيز يک خودسرگذشت نامه با نام جاده ي هاليوود: ماجراي عاشقانه ي چهل ساله ي من با سينما (1977) نوشته است.

شيوه ي کمدي هوپ عمدتاً بر کنايه هاي لفظي کوتاه و طرز اداي کلمات مبتني است. او که با طنز ساده ي مرسوم در سال هاي جنگ جهاني دوم به عنوان کمدين تثبيت شده بود، فقط تا اواخر دهه ي1950 توانست جذابيت فيلم هايش را حفظ کند. فيلم هاي دهه ي 1960 او از اين خصوصيت بي بهره بودند و البته هوپ کماکان تا دهه ي 1970 سعي در خنداندن مخاطبان خود داشت. در دهه هاي 1940 و 1950 ستاره اي بزرگ به شمار مي آمد، اما مجموعه ي فيلم هايش فقط يک جنبه از دوره ي طولاني زندگي هنري او را تشکيل مي داد. او که نمايش گري موفق بود، تا سال ها (حتي جنگ خليج فارس) براي سربازان امريکايي روي صحنه مي رفت. هر هفت فيلم جاده اي او جزو پُرفروش ترين ها بودند و پارامونت را به سود بسياري رساندند. خودش هم البته در اين ميان بي نصيب نماند و تا چند سال پيش، با ثروتي بالغ بر 700 ميليون دلار، ثروتمند ترين بازيگر تاريخ سينما به شمار مي آمد.

از فيلم ها: 1938 - برنامه ي بزرگ راديويي 1938(لايسن)، يک دريانورد به من بده (نوجنت)، رقص و آواز دانشکده (والش)، سپاس براي ياد (آرچينباد)؛ 1939 - گربه و قناري (نوجنت)، خستگي ناپذير (نوجنت)؛ 1940 - نابودکنندگان ارواح (ج. مارشال)، جاده ي سنگاپور (شرتسينگر)؛ 1941 - هيچ چيز غير از حقيقت (نوجنت)، جاده ي زنگبار (شرتسينگر)، گرفتار خدمت نظام وظيفه (باتلر)؛ 1942 - جاده ي مراکش (باتلر)، موطلايي محبوب من (لنفيلد)؛ 1943 - من خبر داغ شدم (باتلر)، به بريتانيا خوش آمديد (اسکوييت)؛ 1944 - شاهزاده خانم و دزد دريايي (باتلر)؛ 1945 - کاروان پيروزي هاليوود (و. د. راسل)؛ 1946 - مو خرمايي مورد علاقه ي من (نوجنت)، جاده ي آرمان شهر (واکر)، آقاي بوکر (ج. مارشال)؛ 1947 - دختر واريته (ج. مارشال)، جاده ي ريو (مک ليود)؛ 1948 - رنگ پريده (مک ليود)؛ 1949 - جونز غمگين (لنفيلد)، عاشق کبير (ا. هال)؛ 1950 - با نزاکت (ج. مارشال)؛ 1951 - جاسوس مورد علاقه ي من (مک ليود)، پسر رنگ پريده (تاشلين)؛ 1952 - جاده ي بالي (واکر)؛ 1953 - بيرون از حد (ج. مارشال)، از ترس خشک شده (ج. مارشال)؛ 1954 - شب بزرگ کازانووا (مک ليود)؛ 1955 - هفت قوي کوچک (شاولسن)؛ 1956 - آن احساس خاص (فرانک و پاناما)؛ 1957 - جيمز خوش پوش (شاولسن)؛ 1958 - تعطيلات در پاريس (آزوالد)؛ 1959 - جسي جيمز قلابي (مک ليود)، پنج پني (شاولسن)؛ 1960 - حقايق زندگي (فرانک)؛ 1961 - مجرد در بهشت (آرنولد)؛ 1962 - راه هنگ کنگ (پاناما)؛ 1963 - مرا ارباب صدا کن (گ. داگلاس)، انتخاب منتقد (وايس)؛ 1964 - يک ماجراي جهاني (آرنولد)؛ 1965 - من به سوئد خواهم رفت (د کوردووا)، اسکار (ر. راس)؛ 1966 - پسر، آيا شماره ي عوضي گرفتم! (ج. مارشال)؛ 1967 - هشت نفر در حال فرار (ج. مارشال)؛ 1968 - ناوگان خصوصي گروهبان اُفارل (تاشلين)؛ 1969 - چگونه مي توان مرتکب ازدواج شد (پاناما)؛ 1972 - رزرو مرا باطل کنيد (بوگارت)؛ 1979 - ماپت مووي (فرالي)؛ 1985 - جاسوساني مثل ما (لنديس)؛ 1986 - يک شاهکار جنايت (دابلين).