ارلاند يوزفسون

 Josephson, Erland                              

بازيگر (1923، استهکلم - سوئد)

در جواني با اينگمار برگمان آشنا شد. و از اواخر دهه ي 1950 در شش فيلم او جلوي دوربين رفت. از هر نظر مناسب ايفاي نقش مردان تلخ انديش آثار استاد به شمار مي آمد. در تأتر نيز فعاليت پُرثمري داشت و نمايش هاي بسياري را بازي يا کارگرداني کرد. طي سال هاي 1966 تا 1975 رياست تآتر رويال دراماتيک استکهلم را به عهده گرفت. شش رمان، تعدادي نمايش نامه و فيلم نامه نوشته است و شعر مي سرايد. جز بازي هايش براي آثار برگمان، نقش هايش براي دو فيلم آندري تارکوفسکي (نوستالگيا و ايثار) و سبکي غير قابل تحمل هستي به ياد ماندني هستند. پيشنهاد بازي در نقش ريچارد دريفوس در آرواره 2 (ژانو سوآرک، 1978) را رد کرد و ابراز داشت که ترجيح مي دهد به جاي جدال با کوسه به مناقشه با ليو اولمان بپردازد!

از فيلم ها: 1958 - چهره (برگمان)؛ 1968 - ساعت گرگ نما (برگمان)؛ 1969 - مصيبت (برگمان)؛ 1973 - فريادها و نجواها (برگمان)، صحنه هايي از يک ازدواج (برگمان)؛ 1976 - چهره به چهره (برگمان)؛ 1977 - فراسوي نيک و بد (کاواني)؛ 1978 - سونات پاييزي (برگمان)؛ 1981 - مونته نگرو (ماکاويف)؛ 1982 - فاني و الکساندر (برگمان)؛ 1983 - نوستالگيا (تارکوفسکي)، پس از تمرين (برگمان)؛ 1986 - آماروزا (زترلينگ)؛ ايثار (تارکوفسکي)؛ 1987 - روز قبل (تولين)؛ 1988 - سبکي غير قابل تحمل هستي (کافمن)، هانوسن (سابو)؛ 1991 - گاو نر (نيکويست)، ملاقات با ونوس (سابو)، کتاب هاي پروسپرو (گرين اوي)؛ 1992 - سوفي (اولمان)؛ 1995 - نگاه اوليس (آنگلو پولوس)، من کنجکاو هستم، فيلم (بيورکمان)؛ 1999 - پنجمين زمستان مگنتيس (هنريکسن)؛ 2000 - بي وفا (اولمان).