روتگر هوئر
Hauer, Rutger
بازيگر (1944، بروکلن - هلند)
پدرش مدرس تآتر بود. در پانزده سالگي از خانه گريخت و به مدت يک سال بر روي يک کشتي باري کار کرد. پس از بازگشت به خانه به کارهاي گوناگون پرداخت و هم زمان، در کلاس هاي نمايش يک مدرسه ي شبانه ثبت نام کرد. در پي آن، به يک گروه بازيگران تجربي پيوست و به مدت شش سال در تآترهاي آمستردام روي صحنه رفت. سپس در يک مجموعه ي تلويزيوني در هلند نقشي به دست آورد و در 1973 با بازي در دومين تجربه ي کارگرداني پل ورهوون با نام راحت الحلقوم، نخستين نقش سينمايي خود را ايفا کرد. موفقيت تجاري فيلم باعث شد تا از او براي بازي در نخستين فيلم انگليسي زبانش، توطئه ي ويلبي، دعوت کنند. اما ارجاع نقش دوم به هوئر در اين فيلم، متقاعدش کرد که به ايفاي نقش هاي اصلي در فيلم هاي اروپايي ادامه دهد. با جاذبه ي بسيار، موهاي بلوند و چشم هاي آبي نافذ به سرعت ستاره ي درجه اول سينماي هلند شد و به عنوان پل نيومن کشورش به شهرت رسيد. ارائه ي يک بازي استوار در سرباز مدافع راه او را براي ورود به هاليوود هموار کرد و در شاهين هاي شب با سيلوستر استالون هم بازي شد. شايد به ياد ماندني ترين بازي هايش را در دو نقش «شيطاني» در تيغ رو و مسافر مجاني بين راه ارائه داده باشد. هم چنان که بازي (و اصلاً انتخاب) او در نقش يک بي خانمان لهستاني در پاريس در فيم افسانه ي مي گسار مقدس بسيار غريب به نظر مي آيد. متأسفانه از آغاز دهه ي 1990 رو به نزول گذاشت و نقش هايي در شأن استعدادهايش به دست نياورد.
از فيلم ها: 1973 - راحت الحلقوم (ورهوون)؛ 1975 - توطئه ي ويلبي (ر. نلسن)؛ 1976 - ماکس هاولار (رادماکر)؛ 1979 - سرباز مدافع (ورهوون)؛ 1981 - شاهين هاي شب (مالموت)؛ 1982 - تيغ رو (ر. اسکات)، آن را يافتم (روگ)؛ 1983 - تعطيلي آخر هفته ي آسترمن (پکين پا)؛ 1985 - شاهين بانو (ر. دانر)، گوشت و خون (ورهوون)؛ 1986 - مسافر مجاني بين اره (هارمن)؛ 1987 - تحت تعقيب: زنده يا مرده (گ. شرمن)؛ 1988 - افسانه ي مي گسار مقدس (اولمي)؛ 1989 - سلام جاگر / خون قهرمانان (پيپلز)؛ 1990 - خشم بي اختيار (نويس)؛ 1992 - کم تر از ثانيه (ميلم)، بافي وامپير کش (کوزويي)، نيمه شب گذشته (الياسبرگ)؛ 1993 - غافلگيري (ج. مورفي)؛ 1994 - آمليا ايرهارت: آخرين پرواز (سيمونو)، نوستراداموس (کريستيان)؛ 1995 - سرزمين پدري (منال)؛ 1996 - ضربه ي کاري (پيون)؛ 1997 - آب هاي خصمانه (دروري)، اخاذي کننده ها (واتک)؛ 1998 - بابا پول (آزوپاردي)؛ 2000 - شريک هاي جرم (وارن).
