دريابان غلامعلي بايندُر

ديپلم مهندسي، د. علوم نظامي، افسر ارتش و اولين فرمانده نيروي دريايي نوپاي ايران، تولد 1898، تحصيلات مدرسه دارالفنون، مدرسه نظام مشيرالدوله، دانشگاه جنگ فرانسه (دوره توپخانه، و فرماندهي)، و ايتاليا.

پس از فراغت از تحصيل از مدرسه نظام مشيرالدوله، شروع خدمت در ارتش با درجه نايب (ستوان) دومي، پس از كودتاي اسفند 1299ش. (رضاخان)شروع خدمت در ديويزيون (لشكر) قزاق21-، عضويت  كميسيون نشان نظامي «ذوالفقار (منصوب سردار سپه وزير جنگ) نوامبر 22، دريافت نشان عالي «ذوالفقار» (به خاطر رشادت در جنگ با «سميتقو» ياغي معروف و فتح قلعه چهريق) با درجه نايب اولي دسامبر 22، اعزام به فرانسه براي تحصيلات عالي فنون نظامي (در رشته توپخانه)ژوئن 23-25، پس از بازگشت از فرانسه: فرمانده آتشبار لشكر يكم 25-، ابراز رشادت و شايستگي در جنگ با ياغيان و دريافت نشان نظامي «سپه»، و نيز ارتقاء به درجه «سلطاني» (سروان)، عزيمت به فرانسه براي گذراندن دوره عالي فرماندهي و ستاد در دانشگاه جنگ ژوئيه 28-، پس از مراجعت از فرانسه: معاون هنگ اول تيپ مستقل توپخانه مركز-31، فرمانده هنگ توپخانه 21 مارس 31-، ارتقاء به درجه «ياوري» (سرگردي)31، رياست يك هيأت دانشجويي متشكل از افسران و درجه داران ايراني) اعزامي به ايتاليا براي فراگيري فنون دريانوردي و انجام مأموريت هاي ديگر در خارج از كشور 31-، ارتقاء به درجه «ناخدا دومي» (سرهنگ دومي)34، ارتقاء به درجه «درياداري» (سرتيپي)21 مارس 40، و سپس فرمانده نيروي دريايي جديد ايران (در زمان رضاشاه)40-41، شهادت در مقابله شجاعانه با نيروهاي متجاوز انگليسي در خرمشهر (به همراه ناخدا تقدي رئيس ستاد نيروي دريايي در حدود 600 نفر افسر، درجه دار و كاركنان فني نيروي دريايي) 25 اوت 41 (سوم شهريور 1320) (و پيروآن: اضمحلال نيروي دريايي نوپاي ايران!)، پس از شهادت: ارتقا به درجه «درياباني» (سرلشکري) در زمان حكومت محمدرضاشاه، دريابان بايندر به زبانهاي: فرانسه، انگليسي و ايتاليايي تسلط داشت.

آثار:

خليج فارس (2ج) اوت 38، نقشه هاي خليج فارس (ضميمه كتاب خليج فارس)، اوت 38 جغرافياي خليج فارس 40.