ديويد بن گورين
(نام حقيقي: ديويد گرين)، ليسانس حقوق، رهبر صهيونيستي و سياستمدار اسراييلي (اولين نخست وزير اسراييل)، تولد 16 اکتبر1886 در شهر «پلونسک» (نزديک ورشو) در لهستان و (بعداً تحت کنترل تزار روسيه)، تحصيلات دانشگاه استانبول.
پايه گذاري مشترک سازمان «دوستدار جامعه صهيون» در شهر پلونسک توسط پدرش در روسيه (پس از واقعه قتل عام يهوديان در سال 1882) به عنوان يکي از اولين سازمانهاي صهيونيستي سياسي در جهان 1890، انتقال از پلونسک به ورشو براي سکونت به همراه خانواده 1904، مهاجرت به فلسطين به همراه خانواده سپتامبر 1906، و سپس انجام فعاليت هاي کشاورزي در «بتاح تکفار» در الجليل 1906-، عضويت و فعاليت در گروه سوسياليستي «پوالي صهيون» (کارگران صهيون)1906-، پيوستن به هيأت تحريريه روزنامه «ادهوت» (اتحاد) در بيت المقدس (ارگان گروه کارگران صهيون) و به همراه دو نفر ديگر: 1) «اسحاق بن-زوي» (دومين رئيس جمهوري اسراييل) و 2) خانم «راشيل نيايت» (همسر بعدي اسحاق بن زوي) 10، اقامت در سالونيکا (در شمال يونان و در مقدونيه) براي پيشبرد هدفهاي صهيونيستي 11، انتخاب وي نيز «اسحاق بن زوي» براي شرکت در کنگره يازدهم صهيونيسم 11، سفر به استانبول و شروع تحصيلات عالي در دانشگاه استانبول (به همراه اسحاق بن زوي) 11-14، تبعيد از فلسطين از سوي حکومت عثماني (و به خاطر طرفداري از متفقين) و سکونت کوتاه در مصر و سپس در آمريکا (نيويورک) 15-18، رابط بين جنبش کارگران يهودي ساکن فلسطين و آمريکا در خلال ج.ج.ا، مشارکت در سازماندهي «گردان يهودي»، در ارتش متفقين و بعداً شرکت در جنگ جهاني اول، بازگشت به فلسطين ماه مه 18، مشارکت در تأسيس حزب «ادهوت هاعفوداه» (کارگر متحد) و «هيستادروث» در فلسطين و بعداً دبير کل سازمان هيستادروث (فدراسيون مشترک کارگري) 20-35، تأسيس «حزب ماپاي» (حزب سياسي-صهيونيستي سوسياليستي) (بعداً ادغام در حزب کارگر) 30، مبارزه با فعاليتهاي تجديدنظر طلبي و افراطي «ولاديمير ژابوتسکي» (يکي از رهبران اصلي صهيونيسم) در دهه 30، رئيس کت، اجرايي آژانس يهود و رهبري اقدامات سياسي-نظامي صهيونيستها در خاک فلسطين با هدف تشکيل کشور اسراييل 35-48، پذيرش طرح تقسيم فلسطين بر اساس بررسي هاي «کميسيون پيل»37، رهبري مخالفت صهيونيست ها با محتواي «کتاب سفيد» انگليسي منتشره در سال 39، همکاري کامل با انگليسي ها در جريان ج.ج. 2 و تشکيل تيپ هاي نظامي يهودي در ارتش انگلستان و شرکت در جنگ مذکور 39-45، شرکت در کنفرانس صهيونيستهاي آمريکا در «هتل بيلتمور» در نيويورک (و خواستار ايجاد يک دولت يهودي يکپارچه در فلسطين به عنوان هدف اصلي صهيونيسم، و ضمناً شروع مبارزه با حييم وايزمن به عنوان يک رهبر ميانه رو)42، رهبري عمليات مخفي نظامي-تروريستي سازمان «هاگانا» (دفاع) عليه فلسطيني ها 45-48، و نيز ترتيب همکاري و هماهنگي گروههاي تروريستي «اشترن» و «ايرگون» با سازمان هاگانا، تأييد و قبول قطعنامه تقسيم فلسطين از سوي سازمان ملل در 29 نوامبر 47، اولين نخست وزير و رئيس دولت اسراييل پس از اعلام تشکيل کشور جديد و نيز وزير دفاع اسراييل 48-53، اتخاذ خط مشي يکپارچه کردن مراکز قدرت و مبارزه با خط مشي هاي افراطي و قدرت محوري گروههاي سياسي-نظامي پس از تشکيل اسراييل 48-53، ترتيب جذب و مهاجرت بيش از 70 هزار يهودي از کشورهاي گوناگون جهان و دو برابر کردن جمعيت يهودي ساکن فلسطين نسبت به تعداد سال 1948 (ابتداي تشکيل اسراييل) در خلال سالهاي 48-53، و نيز ترتيب طرح و تصويب «قانون بازگشت» در کنست (حق مهاجرت هر يهودي در جهان به اسراييل و اعلام فوري شهروندي وي)50، استعفا از مسئوليت نخست وزيري دسامبر 53، وزير دفاع اسراييل فوريه 55-63، نخست وزير دسامبر 55-63، اعلام خبر هيجان انگيز (براي جامعه اسراييل) دستگير و زنداني كردن «آدولف آيشمن» جنايتكار نازي 23 ماه مه 60، انشعاب از حزب «ماپاي» (حزب كارگر)و تأسيس حزب «رافي»63، شركت در انتخابات مجلس ششم و كسب 10 كرسي در پارلمان 65، ادغام حزب رافي در حزب كارگر (ماپاي) و سپس تشكيل حزب جديد «لعام» (به سوي مردم)68، شركت حزب لعام در انتخابات سال 69 و كسب فقط چهار كرسي در پارلمان پس از جنگ سوم اعراب و اسراييل، مخالفت با ادامه اشغال كرانه باختري رود اردن و نوار غزه به عنوان خطري براي امنيت اسراييل 67-، كنار گذاشتن فعاليت هاي سياسي و ترك صحنه سياست 70-، فوت دسامبر 73-، پس از فوت: معروف به «مهندس كشور اسراييل و ساختار نظامي و اجتماعي آن» در جامعه اسراييل، وي عاشق زبانهاي خارجي و يادگيري آنها بود و به اين زبانها گفتگو مي كرد: عبري، روسي، يِديش (عبري-آلماني)، فرانسه، آلماني، انگليسي، و تاحدي ايتاليايي، ضمناً وي قادر به خواندن متون يوناني، اسپانيايي و تا اندازه اي عربي بود.
آثار:
ما و همسايگان ما 29، از طبقه به سوي مردم 33، كارگر يهودي 35، گزارش پيل و دولت يهود 38، هنگامي كه اسراييل جنگيد49، نوشته هاي اخير52،نوزايي سرنوشت اسراييل 54، در تلاش و تقلا (5ج)57، جنگ ما در سينا59، اسراييل: سالهاي چالش63، چيزها آن طور كه اتفاق افتاد 65، يهوديان در سرزمينشان 66، نامه هايي به پائولا و بچه ها 68، مجموعه هاي مجدد70، اسراييل: تاريخ شخصي 71، نامه هايي به پائولا 71، خاطرات (5ج)71-72، نامه ها (3ج)71-74، گفتگوي من با رهبران عرب 72، عكس العمل هاي انجيلي (منتشره در نيويورك) و بالاخره تعداد زيادي مقاله هاي سياسي، اجتماعي و غيره منتشره در نشريات گوناگون.
