عبدالکريم قاسم

فارغ التحصيل نظامي، سياستمدار و نظامي عراقي (رئيس جمهوري اسبق عراق) ، تولد 21 دسامبر 1914 در بغداد، تحصيلات دانشکده افسري بغداد، دانشکده ستاد مشترک بغداد، مطالعات عالي نظامي در انگلستان.

معلم مدرسه 31-32، ستوان دوم ارتش آوريل 34، افسر ستاد 41، فعاليت هاي مخفي و زيرزميني عليه حکومت سلطنتي عراق بهمراه «عبدالسلام عارف» و با استفاده از انتشار اعلاميه و شبنامه (در شهر بصره) 42-، تدريس در دانشکده افسري سلطنتي بغداد در خلال ج.ج.2، اعزام به فلسطين بهمراه واحدهاي نظامي عراق (در سال 1947) و شرکت در جنگ اول اعراب و اسراييل 48-49، تشکيل گروههاي مخفي «افسران آزاد» در ارتش عراق مدت کوتاهي پس از انقلاب ژوييه 1952 مصر (به رهبري افسران آزاد مصر) و انجام فعاليتهاي مخفي و زيرزميني با هدف براندازي نظام سلطنتي و تجديد اعتبار سياسي عراق، رئيس «کت. مرکزي سازمان افسران آزاده (عراق) (با حدود 200-250 نفر عضو نظامي) 57، طراحي و انجام کودتاي نظامي عليه حکومت سلطنتي ملک فيصل (دوم) و براندازي آن و سپس اعلام نظام جمهوري در عراق 14 ژوييه 58 (با همکاري نزديک سرهنگ عبدالسلام عارف) ، اعلام رسمي خروج از «پيمان بغداد» (بعداً پيمان سنتو) مارس 59، تجديد روابط ديپلماتيک با اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي و کشورهاي بلوک شرق و گسترش روابط سياسي، نظامي اتقصادي و فني با آنهاژوييه 58-، اجازه بازگشت «ملامصطفي بارزاني» رهبر کردهاي عراقي از تبعيد (مسکو) به بغداد و شناسايي حقوق سياسي آنان در قانون اساسي جديد عراق58-، ادعاي مالکيت عراق بر کويت تنها چند روز پس از اعلام استقلال رسمي کويت (مبني بر اينکه کويت بخشي از استان بصره، محسوب ميشود و شيخ کويت از ديدگاه رهبران عراقي «قائم مقام» يا فرماندار کويت و پيوسته به استان بصره به شمار مي آيد) ژوئن 61، طراحي و امضاء «قانون شماره 80» با هدف کوتاه کردن دست شرکتهاي خارجي از کنترل صنعت نفت عراق 60، و سپس تاسيس «شرکت ملي نفت عراق» 60، (قانون فوق بعداً زمينه ملي کردن صنعت نفت عراق را بطور کامل در سال 1972 فراهم کرد) ، ارتقا به درجه سرلشگري ستاد ژانويه 63، پاگيري مخالفت هاي گسترده گروههاي ملي گرا و خواستار اتحاد عرب عليه قاسم و بالاخره کوتاي خونين بعثي ها و کمونيستهاي عراق به رهبري سرهنگ عبدالسلام عارف و کشته شدن عبدالکريم قاسم در جريان آن 8 فوريه 63.