عَدنان مِندِرس

(نام خانوادگي قبلي: ارتكين) ، ليسانس حقوق، سياستمدار ترك، تولد 1899 در «آيدين» ، تحصيلات كا. آمريكايي، «ازمير» ، دانشكده حقوق دانشگاه آنكارا.

خدمت در ارتش عثماني به عنوان افسر ذخيره در سوريه و ازمير در خلال ج.ج.1 (14-18) ، پيوستن به واحدهاي نظامي نامنظم (چريكي) و شركت در جنگهاي استقلال به رهبري آتاتورك (عليه ارتش يونان در آناطولي غربي) 19-43، فرمانده يكي از واحدهاي نظامي نامنظم 19-23، شروع فعاليت‌هاي سياسي در پايان دهه 20-، رئيس «سازمان آيدين» و همكاري در تاسيس «حزب جمهوري خواه آزاد» اوت 30 (اين حزب در واقع حزب مادر احزاب بعدي نظير: حزب دموكرات، حزب عدالت و بالاخره حزب راه راست در حال حاظر است، رهبر دو حزب اخير شخص سليمان دميرل مي‌باشد) ، اعلام انحلال حزب جمهوري خواه آزاد و سپس پيوستن عدنان مندرس به «حزب جمهوري خواه خلق» دسامبر 30، نماينده مجلس ملي تركيه (دوره چهارم) 31-35، تغييرنام خانوادگي از «ارتكين» به مندرس 35، نماينده دوره پنجم مجلس ملي 35-39، و دوره ششم 39-43، و دوره هفتم 43-46، تاسيس «حزب دموكرات» (با مشاركت جلال بايار) ژانويه 46، كسب 61 كرسي پارلمان توسط حزب مذكور در انتخابات ژوييه 46، كسب 396 كرسي پارلمان در انتخابات ماه مه 50، و سپس انتخاب جلال بايار از جمله رهبران حزب به عنوان رئيس جمهوري تركيه و عدنان مندرس به عنوان نخست وزير ماه مه 50-ماه مه 60، كودتاي نظامي به رهبري ژنرال جمال گورسل و سپس بازداشت و زنداني شدن ماه مه 60، عضويت تركيه در «پيمان بغداد» (بعداً سازمان پيمان مركزي يا سنتو) در دوران حكومت وي 55، انحلال حزب دموكرات سپتامبر 60، محكوم به مرگ بوسيله دادگاه عالي نظامي 15 سپتامبر 60، و سپس اجراي حكم اعدام و مرگ وي 17 سپتامبر 61.

 آثار:

مندرس چنين مي‌گويد 67.