علي بالا غفاري
علي بالا غفاري، فرزند حسين بالا، در سال 1304 خورشيدي در تهران زاده شد. وي پس از گذراندن دوره دبستان، به دبيرستان وارد شد، ولي به دليل حضور در ميادين ورزشي آن را رها کرد و پا به عرصه کشتي قهرماني نهاد.
علي در نوجواني زير نظر محمد نامجو به تمرين در رشته وزنهبرداري پرداخت. در شانزده سالگي تصميم به تغيير رشته گرفت و روي تشک کشتي رفت. وي در تمرينات کشتي، در دوسبک آزاد و فرنگي، فنون لازم را فراگرفت. در رشته فرنگي در بيستسالگي به مقام قهرماني رسيد. اين رتبه را به مدت دو سال در اختيار داشت. در سال 1326 در دو سبک آزاد و فرنگي به مقام قهرماني کشور رسيد و اين مقام را تا سال 1329 حفظ کرد.
عليبالا غفاري در ايران به مقامهاي مهمي دست يافت و راهي مسابقات برون مرزي شد و نشانها و رتبههاي چندي کسب کرد. فهرست رتبهها و نشانهاي علي غفاري به شرح زير است:
بازيهاي المپيک: تا دوره سوم پيش رفت، لندن انگلستان (1948)؛ مسابقات استانبول: نشان نقره، استانبول ترکيه (1949)؛ مسابقات جهاني (فرنگي و آزاد): در نيمهنهايي متوقف شد (فرنگي)، استکهلم سوئد (1950)؛ 2) رتبه ششم (آزاد)، هلسينکي فنلاند (1951)؛ موفقيتي کسب نکرد (فرنگي)، کارلسروهه آلمان (1955)؛ مسابقات قهرماني ايران: نشان طلا، تهران از (1329)- (1324)؛ 2) رتبه پنجم، اراک (1330).
علي بالا غفاري، پس از کنارهگيري از مسابقات کشتي، به آموزش جوانان علاقهمند به کشتي پرداخت. وي در سطح جهان افزون بر اينکه به عنوان يک داور بينالمللي در مسابقات حضور مييافت، در کسوت مربيگري هم نقشآفريني ميکرد.
غفاري، در دنياي ورزش کشتي، عضو کميته فني و بازرس فدراسيون بود و به تدريس در کلاسهاي آموزش کشتي ميپرداخت. پس از پيروزي انقلاب اسلامي، مدتي سرپرست پارک ارم (خرم سابق) شد. وي سالهاي متعدد در گمرک خرمشهر و گمرک بازرکان خدمت کرده است.
علي غفاري، شاگردان زيادي را آموزش داد، از جمله جوادي، قرباني، ابوطالب طالبي، عبدالله موحد، سيد عباسي، فرهنگ دوست، عقيلي، صحرايي، فيلابي، سيفپور، صنعتکاران، امامقلي حبيبي، منصور مهدي زاده و غلامرضا تختي، از شاگردان وي هستند.
غفاري در سال 1329 ازدواج کرد و حاصل آن چهار فرزند است که هماکنون در کشورهاي مختلف زندگي ميکنند.
علي بالا غفاري، در سال 1386، بر اثر يک بيماري هجده ساله که با رنج فراوان همراه بود، درگذشت و در بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.