منوچهر فرمانفرماييان
منوچهر فرمانفرماييان، فرزند عبدالحسين ميرزا، در سال 1296 خورشيدي در تهران ديده به جهان گشود. وي طبق رسم خانوادگي مبني بر تحصيل فرزندان در اروپا، تحصيلات ابتدايي را در بلژيک گذراند.
منوچهر پس از بلژيک براي تحصيل در دوره دبيرستان به فرانسه فرستاده شد. در فرانسه ديپلم گرفت و سپس به انگلستان رفت. در دانشگاه بيرمنگام در رشته مهندسي نفت ليسانس خود را دريافت کرد.
منوچهر فرمانفرماييان، پس از دريافت ليسانس به ايران بازگشت و خدمت سربازي را گذراند. در سال 1323 به عنوان رابط ميان شرکت نفت ايران و انگليس در وزارت دارايي مشغول به کار شد. در واقع او معاون حسين پيرنيا، رئيس امتيازات نفت و معادن بود. وي پنج سال بعد مدير کل اداره نفت، امتيازات و معادن شد.
فرمانفرماييان در سال 1332 به عضويت هيئتمديرهي کنسرسيوم نفت و نيز بازرسان شرکت ملي نفت درآمد. وي در سال 1337 به عضويت هيئتمديرهي شرکت ملي نفت ايران منصوب و مدير اداره فروش و توزيع در ايران که بزرگترين اداره شرکت نفت بوده شد.
منوچهر فرمانفرماييان در سال 1339 به نمايندگي محمدرضا شاه در اجلاس بغداد شرکت و از تأسيس سازمان اوپک حمايت کرد. وي در سال 1349 رئيس شرکت نفت ايران و ايتاليا و سه سال بعد سفير ايران در ونزوئلا شد. يک سال پيش از پيروزي انقلاب اسلامي به ايران بازگشت و با توجه به تحولات ايران، شغلي به او واگذار نشد تا اينکه در سال 1359، ايران را ترک کرد و در کاراکاس، پايتخت ونزوئلا، مقيم شد.
فرمانفرماييان اهل قلم بود. وي کتابهايي را تأليف کرد که براي صاحبنظران در مسائل مرتبط با نفت داراي اهميت است. کتابهاي او عبارت است از:
ملاحظاتي چند درباره نفت، اين کتاب در سال 1333 پيش از تصويب قرارداد کنسرسيوم، به منظور آگاهي نمايندگان دوره هفدهم مجلس شوراي ملي انتشار يافت؛ خون و نفت، کتابي که شهرت زيادي پيدا کرد؛ از تهران تا کاراکاس، اين کتاب شامل خاطرات او از ونزوئلا است که در دو جلد چاپ و منتشر شده است؛ نفت در ايران (به زبان انگليسي)؛ سفري به ايران (ترجمه)؛ توسعه در ايران. بخشي از اين کتاب به قلم منوچهر فرمانفرماييان است.
منوچهر فرمانفرماييان به مدت 25 سال در ونزوئلا با تأسيس يک کارخانه و اداره آن روزگار را گذراند. با وجود سفرهاي گوناگون به کشورهاي مختلف، اقامت دائمياش در کاراکاس بود تا اينکه در ارديبهشت 1382 در آن شهر درگذشت.
