آبراهام گورگنيان
آبراهام گورگنيان به سال 1287 خورشيدي در تهران ديده بر جهان باز کرد. وي پس از تحصيلات ابتدايي و متوسطه، به هنر نقاشي و تصويرسازي که از نوجواني به آن علاقهمند بود، مشغول شد.
آبراهام براي فراگيري ظرايف نقاشي پاي درس استاد درويش (آندره سوروگيان) که از اقوام او بود نشست و با تمرين و ممارست به چيرگي رسيد.
وي سالهايي چند وقت خود را براي تصويرسازي کتابهاي سعدي، نظامي و خيام صرف کرد. در چهل سالگي به اصفهان رفت و به تحقيق در دستنوشتههاي موزه کليساي وانک (آمناپرکيچ) پرداخت. پس از آن شيفته اشعار شاعران ارمني شد و با الهام گرفتن از شعرهاي شاعراني چون ناهاپت کوچاک، صيادنوا، هوانس تومانيان و آوديس ايساهاکيان آثاري در نقاشي و مينياتور ايراني خلق کرد.
آبراهام گورگنيان به مرور حوزه تفکراتش را در خلق آثار گسترش داد و به تاريخ، لباسهاي محلي، شخصيتهاي مذهبي و سنگ قبور ارامنه جلفاي اصفهان توجه پيدا کرد. او نقاشي از اين پديدهها را براي جلوگيري از فراموشي و نابودي آنان ميدانست؛ بنابراين هر آنچه را به نظرش در معرض خطر نابودي قرار داشت نقاشي ميکرد تا به گنجينههاي هنري، موزهها و مراکز ملي بسپارد.
گورگنيان، تابلوهايش را به موزههاي مختلف تقديم کرده است. 150 قطعه از آثار وي که به زندگي ارامنه جلفا پرداخته در موزه وانک اصفهان نگهداري ميشود. 450 قطعه از نقاشيهاي او که درباره زندگي جامعه ارامنه ايران است، در موزه مرکز ديني اجميادزين (از قديميترين کليساهاي مسيحيت که در 20 کيلومتري غرب ايروان واقع شده است) و تعدادي از آنها در موزه مارتيکيان بيروت نگهداري ميشود. تابلوها و ديگر آثار هنري وي در نمايشگاههايي در جلفاي اصفهان، تهران، کشورهاي خاورميانه و نيز بيتالمقدس، رم، وين و سوئد به تماشاي دوستداران هنر ارمني گذاشته شده است.
آبراهام گورگنيان که از شيفتگان فرهنگ و هنر ارمني بود به سال 1370 خورشيدي در قبرس ديده از جهان فروبست.
