حسین صادقی
پدر ایشان مؤسس اولین مدرسه به سبک نوین در روستای چکنه به سال 1307 بودند. پروفسور صادقی تحصیلات اولیه ی خود را در همان مدرسه به پایان برد و تحصیلات متوسطه را در شهرهای قوچان و مشهد ادامه داد .
صادقی در سال ۱۳۲۹ در کنکور دانشکده‌های پزشکی، فیزیک و اعزام به خارج پذیرفته شد و پس از آن جهت ادامه تحصیل راهی سوییس شد، تا اینکه در سال ۱۳۲۶ دکترای پزشکی خود را از دانشگاه پزشکی لوزان دریافت کرد.
سپس جهت اخذ تخصص عازم آمریکا شد و توانست در سال ۱۳۴۲ بورد تخصصی جراحی عمومی و فوق تخصص جراحی قلب و ریه را از دانشگاه‌های معتبر ایالات متحده آمریکا دریافت کند.
ایشان در طی دوران تحصیل و همچنین پس از آن از بهترین شاگردان و همكاران كریستین بارنارد جراح مشهور قلب محسوب می شد.
پروفسور صادقی پس از بازگشت به ایران مدتی در بیمارستان مسیحی مشهد به کار پرداخت و بعد از مدتی خدمت به هموطنان خویش، دوباره جهت مطالعات بیشتر عازم سوییس گردید و به سمت ریاست بخش جراحی قلب و عروق دانشگاه لوزان منصوب شد. ایشان به مدت نزدیک سی سال ریاست بخش قلب و عروق و کرسی استادی این رشته را در دانشگاه لوزان برعهده داشت تا اینکه در سال ۱۳۷۵ بازنشسته گردید.
پروفسور صادقی در طی سالیان تدریس و تحقیق در دانشگاه لوزان، ابداعات جدیدی در امر جراحی قلب و عروق بوجود آورد. خود ایشان در این باره می گوید:
در مدت قریب به سی سال، جراحی قلب و عروق را در دانشگاه توسعه دادم، به طوریکه تعداد عمل‌های جراحی قلب باز که در سال اول مسئولیتم فقط ۶۰ عمل بود به متجاوز از ۹۰۰ عمل در سال آخر اشتغالم رسید. در این مدت نوآوری هایی در تکنیک جراحی عروق قلبی، تعویض دریچه‌های قلب، جراحی نارسایی‌های مادرزادی قلب و جراحی عروق بوجود آوردم. پیشرفت‌های زیادی هم در مراقبت‌های بعد از عمل انجام دادیم که سبب بهبود نتایج عمل‌های جراحی قلب و عروق گردید. نتایج خوب عمل‌ها هم با بهترین مراکز قلب دنیا رقابت می کرد. مثلاً در جراحی پیوند قلبی که تلفات بعد از عمل حتی در بهترین مراکز قلبی جهان بین ۸ تا ۱۰ درصد است در بخش ما فقط ۷/۳ درصد بود.
پروفسور صادقی در مدت اشتغال در حدود دو هزار نفر از هموطنان خویش را عمل جراحی قلب نموده است. همچنین به دلیل تبحر بسیار و نتایج درخشان، دو نفر از رؤسای جمهور کشور سوئیس را نیز عمل جراحی قلب نموده است.
او در طول عمر پربار خود و در کنار کار پزشکی، تدریس و ارائه ی مقالات علمی، پس از بازنشستگی به دلیل علاقه ای که به فرهنگ و هنر داشت به ترجمه ی رباعیات خیام پرداخت که با خط استاد امیرخانی و تابلوهای استاد فرشچیان زینت یافته و به زبان های انگلیسی، عربی، فرانسوی، اسپانیایی، چینی، ژاپنی و روسی ترجمه شده است.
دکتر صادقی برنده لوح تقدیر ابن‌سینا در سال 1385 شد.
