مرتضي نيداوود
مرتضي نيداوود، فرزند بالاخان (نوازندهي تنبک)، به سال 1280 خورشيدي در تهران زاده شد. وي پس از تحصيلات مقدماتي، شاگرد قاسم قلي شد و در دورههاي هنري او با موسيقي آشنا گشت. سپس به نزد غلامحسين خان درويش رفت و موسيقي آموخت. پس از اتمام دورهي کلاسهاي درويش، به معلمي همين کلاسها مشغول شد و آنها را اداره کرد. وي در طول تحصيل موسيقي نزد درويش خان سه مدال مس، نقره و طلا از دست او دريافت کرد.
نيداوود، همراه هنرمندان بنام زمان خود، در شهرهاي مختلف ايران کنسرت اجرا ميکرد. از جمله در همدان همراه عارف قزويني، کنسرتهاي متعددي برگزار کرد.
از سال 1307 که ضبط صفحهي موسيقي در ايران رواج يافت، نيداوود نيز صفحاتي از خود به يادگار گذاشت. تصنيف آتشي در سينه دارم جاوداني که شعر آن از پژمان بختياري است، از بهترين تصنيفهاي وي به شمار ميرود.
وي با مجوز وزارت فرهنگ، مدرسهاي براي آموزش موسيقي تأسيس کرد که آن را به ياد استاد خود درويش نام گذاشت. در اين مدرسه، آواز، سه تار و ويلن تدريس ميشد. خود نيداوود نيز در آن سالها در مدرسهي درويش تدريس ميکرد. شاگردان اين مدرسه، بعدها همگي درخشيدند. از جمله قمرالملوک وزيري و ملوک ضرابي کاشاني؛ حسن غداري (موسيقيدان بنام آذربايجان)؛ ارسلان درگاهي؛ سين سنجري و ديگران.
مرتضي نيداوود، با تأسيس راديو، همکاري با آن را آغاز و 10 سال در اين رسانه برنامههاي گوناگوني اجرا کرد. وي به درخواست وزارت اطلاعات و جهانگردي، در مدت يک سال ونيم، 297 حلقه نوار از کلّ موسيقي ايران اعمّ از دستگاهها، گوشهها و رديفها تهيه کرد.
نيداوود در اواخر دههي 50 به خارج از کشور رفت و به سال 1369 در لسآنجلس امريکا درگذشت.
