ابراهیم امین الواعظین

فرزند حاج محمّد على تاجر اصفهانى، عالم و فاضل، و واعظ كامل بوده، در سال 1275 در اصفهان متولّد شده، و در نزد فضلا و علماى این شهر مانند: حاج میرزا بدیع درب امامى، و حاج سید مهدى نحوى، و آقا سید محمّد باقر درچه‏اى تلمّذ نموده، چندین سال نیز در اعتاب مقدّسه نزد اساتید آنجا تحصیل كرده، واعظى بلیغ بود. در حدود 1325 به ایران مراجعت نموده، مدّتى در اصفهان، و گاهى در یزد ساكن شده، و سرانجام در قریه سده ماربین كه اكنون به نام همایون شهر معروف است در سال 1358 وفات یافته، در قبرستان خوزان مدفون گردید. وى را تألیفات عدیده است كه از آن جمله است: 1- امان الخائفین، در امامت 2- البراهین الباهرة، در مذّمت دنیا و مدح آخرت 3- تحفة المعاد للعباد 4- روح العالمین، در توحید 5- شهاب الثاقب در مدح امام غائب علیه‏السلام 6- طریقة الحق، در نبوّت 7- كهف العارفین، در اخلاق و غیره از نظم و نثر 8- قصیده‏اى در مرثیه استادش میرزاى شیرازى گفته، و در آن نام عدّه‏اى از علما را مذكور داشته است.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.