شهاب الدین نحوی

سید محمد تقى معروف به شهاب الدین فرزند علامه‏ى فقیه سید محمد حسن. عالم فاضل زاهد. در شب غره‏ى ماه رجب سال 1263 متولد، و در نیمه شب چهارشنبه غره‏ى رجب سال 1340 وفات یافته، در تخت فولاد جنب پدر خویش مدفون گردید. مقدمات و سطوح را نزد برادر خود: حاج سید مهدى نحوى، و برادر دیگرش: سید محمد (كه در جوانى به سال 1275 وفات یافته است) فراگرفته؛ سپس جهت تكمیل در محضر مرحومین حجتین: ملا حسین على تویسركانى، و آقا میر سید محمد شهشهانى حاضر شده، سال‏ها از محضر آنان مستفید گشته، ضمنا به درس آخوند ملا عبدالجواد خراسانى حكیم، و میرزا محمد على قاینى حاضر شد؛ سپس به مجلس حاج سید اسدالله بیدآبادى اختصاص یافته، و از خواص اصحاب ایشان گردید؛ ضمنا مدتى نیز از درس مرحوم میر محمد صادق كتابفروش استفاده برده، و مدت دو سال به درس حاج شیخ محمد باقر مسجد شاهى حاضر شده، تا در اغلب علوم از ریاضى و طبیعى و حكمت و فقه و اصول و ادب تبحرى یافت. سپس تا آخر عمر به خدمت خلق، و عبادت خالق پرداخته، مورد احترام خاص و عامه قرار گرفته، در نزد عموم طبقات، محترم و مقبول القول بود. از آثارش كتابى است جنگ مانند، در دو قسمت 1- در فواید متفرقه، از نظم و نثر عربى و فارسى و فقه و حدیث و تفسیر 2- مجموعه‏اى از مراسلات استادش حاج سید اسدالله بید آبادى كه به علما و غیره نوشته، و این قسمت شایسته‏ى كمال توجه مى‏باشد.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.