مهدی زارع

مهدى در سال 1334 چشم به جهان گشود. سه ماه بود كه مادرش را از دست داد. پدرش كه مبتلا به سرطان بود نیز چندى بعد درگذشت و سرپرستى مهدى بر عهده عمویش سپرده شد. سال 1350 با عمویش به شیراز مهاجرت كرده و در مدرسه حاج قوام ثبت‌نام كرد. وضع اقتصادى آنان نسبتا خوب بود ولى چون او روح جستجوگرى داشت با خواست خود شبها درس مى‌خواند و روزها كار مى‌كرد. در زمستان سال 56 دیپلمش را گرفت و ناگزیر به خدمت سربازى رفت چندى بعد به دستور امام از پادگان نظامى فرار كرده و به صف مبارزین پیوست و تا لحظه پیروزى دست از تلاش خالصانه‌اش برنداشت. بعد از پیروزى انقلاب اسلامى با دخترخاله‌اش ازدواج كرد و ثمره این ازدواج 4 فرزند بود. 3 الى 4 ماه بعد از ازدواجش به سپاه پاسداران رفت. و با شروع قضایاى كردستان داوطلبانه راهى كردستان شد. در سومین روز تجاوز عراق، به جبهه رفت. رفته رفته، درخشش خیره كننده و كارآیى نظامى او در جبهه‌ها زبانزد همه شد و دوستانش شیفته اخلاق، زهد و انسانیت او شدند. چندین بار در عملیاتهاى مختلف مجروح شد اما هیچ وقت اظهار ناراحتى نكرد. پاییز سال 65 در مرخصى كوتاهى به دیدن خانواده‌اش رفت و چند روز بعد به شهادت رسید.