علی کمیلی‌فر

شهید على كمیلى‌فر در پگاه هفتم صفر در طلیعه بامداد 1340 سالروز تولد امام سجاد (ع) دیده به جهان گشود و از همان كودكى فقر و محرومیت و تنگدستى به فضاى زندگیش سایه انداخته بود. اما در خانواده‌اى كه عشق به اهل بیت و پیوند با قرآن و اسلام در تار و پودش راه یافته بود، شیر محبت ولایت نوشید. از همان اوان كودكى حدود 5 یا 6 ساله بود كه همراه با پدر و دیگر برادران در امور معیشت یاور خانواده شد. نه ساله بود كه روح تشنه و جستجوگرش به مسجد راه یافت. دوران تحصیلات خود را همراه با كار در كوره آجرپزى به پایان رساند و در رشته برق در هنرستان شهید بهشتى شركت كرد. با شروع انقلاب اسلامى همراه با دوستان و عاشقان امام در تظاهرات و راه‌پیمایى‌ها شركت جست. پس از پیروزى انقلاب در مقابل تندبادهاى مهاجم و خطرات و آفات ضد انقلاب قرار گرفت و در جهادسازندگى مشغول به كار شد. با شروع جنگ تحمیلى به سپاه پیوست و جهت گذراندن دوره آموزشى سپاه به اهواز اعزام گشت و به جبهه اعزام شد. او در تمامى عملیات‌هاى لشكر 7 ولیعصر فعالانه و عاشقانه شركت داشت و بعد از مدتى پس از تشكیل واحد اطلاعات و عملیات داوطلبانه به این واحد پیوست. شهید كمیلى‌فر در مدتى كه در لشكر 7 بود در مسوولیت‌هاى مختلفى از جمله مسئول اطلاعات عملیات لشكر 7، مسوول محور عملیاتى در عملیات والفجر 8 و در عملیات والفجر 1 به عنوان معاون محور عملیاتى ایفاى نقش نمود. ایشان در عملیات والفجر 8 به رغم شیمیایى شدن در كربلاى پنج و زخمى شدن از ناحیه سینه با بمباران هواپیماهاى دشمن از صحنه نبرد خارج نمى‌شد. وى پیوسته با وضو بود و ساعت‌هاى طولانى و نمازهاى پرسوز و گداز به ویژه نماز شب را فراموش نمى‌كرد. سرانجام لحظه خوش وصل فرا رسید. مرغ بى‌تاب آسمان وصال سر بر دیوار قفس كوبید و به شوق دیدار باغستان حضرت محبوب پر و بال گشود و در سال 1367 همزمان با میلاد حسین بن على (ع) و روز پاسدار در هنگام طلوع فجر اذان صبح بر روى تپه "رش" در غرب، در حال سركشى به نیروها و بررسى وضعیت منطقه بود كه بر اثر اصابت توپ از پاتك عراقى‌هاى دژخیم كنار همسنگر پاكبازش "سیدرضا پورموسوى" به زمین خورد و با لبخند بر لب سرخ و تن پاره پاره به سوى دوست پرواز آغاز كرد. جسد مطهرش یك شبانه‌روز بعد پس از شكست پاتك دشمن شناسای وبه عقب منتقل شد.

علی کمیلی‌فر

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته