فتحعلی اراکی

(وف 1317 ق)، فقیه، عارف و استاد اخلاق. از شاگردان آقا سید محمد سلطان آبادى بود. در جوانى به نجف رفت و اواخر ایام شیخ محمد حسن نجفى صاحب «جواهر» را درك كرد و نزد شیخ انصارى میرزاى شیرازى تلمذ نمود. با میرزاى شیرازى به سامرا رفت و تا مرگ میرزاى شیرازى در سال 1312 ق در سامرا بود. سپس به كربلا مهاجرت نمود و در همان جا درگذشت. شاگردان بسیارى داشت كه از آن جمله‏اند: علامه نورى صاحب «مستدرك الوسائل»، سید ابوالقاسم دهكردى، سید اسداللَّه قزوینى و آقا بزرگ ساوجى. علامه نورى درباره‏ى وى چنین نوشته است«...از هر مكرمتى اعلاى آن و از هر فضیلتى ارفعش و از هر خصلتى اشرفش و از هر خیرى پایه بلندش و از هر علم شریفى جوهر و حقیقتش در وى جمع است، سالها با وى در سفر و حضر و شب و روز و شدت و رخاء مصاحبت و معاشرت نمودم زلتى در مكروهى و لغزشى در مرجوحى ندیدم و در یك خصلتى از آن خصال كریمه‏ى كه حضرت امیر صلوات‏اللَّه‏علیه از براى همام بن عباده در صفات شیعه خود برشمرده شریكى و نظیرى بر وى نیافتم...» آقا سید محمد سلطان آبادى و حاج ملاعلى تهرانى مشایخ سلوك او بوده‏اند و میان او و آخوند ملا حسینقلى همدانى همدلى و دوستى نزدیك برقرار بود.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.