ابوالخطاب مسلم ابن محرز

(وف ح 140 ق)، موسیقیدان، آهنگساز و خواننده. معروف به صنّاج العرب. از بزرگان ایرانى آزاد شده‏ى عبدالدار بن قصى و فرزند یكى از پرده‏داران كعبه بود. در آغاز نزد ابن‏مسجح موسیقى آموخت. چندى در مكه و چندى در مدینه بود و در آنجا نزد عزت المیلاء، بانوى تنبك نواز، ضرب آموخت. سپس به شام و ایران رفت. نغمه‏ها (الحان) و آوازها (غناى) ایرانى و یونانى را فراگرفت. آنچه به نظرش نیكو مى‏آمد برمى‏گزید. آوازه‏ى وى بیشتر براى اختراع دایره‏ى ایقاعى رحل و گونه‏اى همسرایى معروف به زوج‏خوانى است كه دختران اجرا مى‏كرده‏اند. زیبایى كارهاى او در سادگى آنها است. در جشنواره‏ى نوازندگان زمان ولید اموى، كه به افتخار جمیله خواننده‏ى پرآوازه‏ى عرب برپا شده بود، ابن محرز چنگ مى‏نواخت. او را پس از ابن‏سریج بزرگترین موسیقیدان عرب مى‏دانند. وى دچار جذام بود و كمتر در برابر مردم ظاهر مى‏شد آهنگهایش را به احتمال باید كنیزى خنیاگر اجرا مى‏كرده. یونس الكاتب و حبابه (زن خنیاگر) از شاگردان او بودند. بیمارى‏اش او را از دیار و مردم دور ساخت و سرانجام در گمنامى درگذشت.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.